38 weken

38wkn

En we zijn aanbeland bij de 38 weken. Afgelopen week wel even een behoorlijk off day gehad (of waren het er meerdere?), maar inmiddels gaat het mentaal weer een stuk beter. Lichamelijk moet ik me er gewoon bij neerleggen dat ik het rustiger aan moet doen en dat dan niet alles kan. Dat valt niet altijd mee, vooral niet als je al ziet hoe vol de kalender in juni staat.

We zijn wel flink aan het aftellen. Tussen al die dingen op de kalender ga ik dus een keer bevallen. Ik ben erg benieuwd wanneer dat zal zijn. Ik hoop heel hard binnen nu en 2 weken. Niet dat ik die 40 weken over ga. Maar goed, dat is afwachten. Donderdag mag ik weer op controle in het ziekenhuis. De meiden hebben een studiedag, dus we gaan gezellig met z’n allen.

36 weken

36wkn

Inmiddels zijn we al weer aangekomen bij de 36 weken. Wat gaat dat toch snel! De buik begint aardig in de weg te zitten. En iedereen vraagt me hoe lang ik nog moet. Tja, nog 4 weken dus. Als de baby precies op 18 juni wordt geboren. Van mij mag het wel eerder, ik ben ondertussen wel erg nieuwsgierig. Mocht jij een gok willen doen naar de datum, kijk dan eens op de site van de baby.

Verder zijn we er zo goed als klaar voor. Het bed moet nog even op klossen (lees: bierkratjes) en er moeten wat laatste dingen worden gewassen. De nesteldrang komt ook soms de hoek om kijken, want het huis moet natuurlijk wel aan kant zijn als de baby komt. Gelukkig helpt Joris daar ook in mee, want die heeft zaterdag al fanatiek de ramen staan wassen.

Glucosetolerantietest

Vorige week bleek uit mijn echo dat ik veel vruchtwater heb, een ruim zwembad zeg maar. De gynaecoloog vond het wel meevallen, maar wilde me voor de zekerheid toch laten testen op zwangerschapsuiker. Als ik dit heb, is dat voor mij nog niet zo gevaarlijk. Maar die suiker zorgt er wel voor dat het kindje te hard gaat groeien en dat is niet de bedoeling.
Ik hoopte dat ik voor dit prikken, want dat is een onderdeel van de test, wel terecht zou kunnen in Oisterwijk. Maar helaas, ik moest hiervoor naar het ziekenhuis.
Het is namelijk zo dat je eerst moet prikken, dan een drankje moet drinken en na 2 uur nog een keer moet prikken. En nu ben ik niet zo’n fan van prikken, maar dat drinkje was echt wel een heel stuk erger. Ze had van die plastic bekertjes en daar moest ik er 2 en een half van opdrinken. De eerste ging nog wel, de tweede werd al een stuk moeilijker en het laatste beetje kreeg ik met moeite weg. Het lukte ook gewoon niet om het achterover te slaan.
Vervolgens moest ik 2 uur wachten. En dat ging redelijk snel voorbij. Toen was het nog een keer prikken en mocht ik naar huis. Ik was blij dat ik weer wat mocht eten, want ik was wel een beetje wiebelig van dat vieze drankje en het niet eten. Dus voordat ik naar huis reed, heb ik eerst maar een worstenbroodje gehaald.
Ik ben in ieders geval blij dat het achter de rug is. Nu afwachten wat de uitslag zal zijn.

Zwanger in het ziekenhuis

Sinds vandaag worden we niet meer begeleid door de verloskundige, maar door de gynaecoloog in het ziekenhuis. En ik moet daar even aan wennen, want dat gaat toch wel op een andere manier.
Bij aankomst mag je het eerste kamertje in voor de controles, waar je braaf je potje plas in mag leveren. Daarna mochten we door naar de verpleegkundige (dat is maar eenmalig) en vervolgens is het door naar de gynaecoloog. Bij de verpleegkundige luisterde we naar het hartje en bij de gynaecoloog kregen we even snel een echo.
En de gynaecoloog maakt zich ook totaal geen zorgen. Vruchtwater valt wel mee, iets meer dan gemiddeld. En die schoudertjes die bij Benthe bleven steken tijdens de bevalling, ach, dat kan ook toeval zijn.

Dus met een formulier om toch, voor de zekerheid, even bloed te prikken voor zwangerschapsuiker gingen we weer naar huis. Ik moest even bijkomen van de vele kamertjes en de totaal andere manier van benaderen. Ik begrijp helemaal dat ik door een medische indicatie nu naar de gynaecoloog moet, maar ik vond het bij de verloskundige toch prettiger. Maar helaas, het is niet anders. Nu nog even de relaxte houding van de gynaecoloog overnemen en dan komt het helemaal goed. 🙂

Cursus

Bij Sterre verliep de borstvoeding alles behalve voorspoedig, bij Benthe wilde ik het daardoor niet eens proberen. Inmiddels zijn we al weer wat jaren verder. Ik ben er nog eens goed over na gaan denken en wil het toch weer gaan proberen, borstvoeding geven. Maar deze keer wel beter voorbereid dan de vorige keer. Dus heb ik me aangemeld voor een cursus over borstvoeding. En Joris indirect ook, want die mag mee.

Gisteren was de eerste avond van de borstvoedingscursus. We waren het enige stel, die al kinderen hadden. Maar dat had ik eigenlijk wel verwacht.
De avond bestond deze keer voornamelijk uit allerlei theoretische informatie, veel informatie die je eigenlijk al wel weet, maar een naar de achtergrond is geraakt. Ik vond het in ieders geval prettig om het weer even te horen.

We kwamen er achter dat er in de afgelopen jaren een hoop veranderd is bij het kinderen krijgen. Het was fijn om te horen dat de verpleegkundigen in het ziekenhuis allemaal een basisopleiding hebben gedaan om beter te kunnen begeleiden bij borstvoeding. Want ik denk dat het daar bij Sterre al mis is gegaan. Die werd aangelegd door de verpleegkundige en weg was de verpleegkundige.

Ik ben in ieders geval blij dat ik me heb aangemeld bij de cursus. Het geeft me een goed gevoel en het meer het vertrouwen dat het deze keer wel kan lukken met de borstvoeding. Volgende week wordt meer de praktijk behandeld, zoals het aanleggen.

Pin It on Pinterest