Het weer mag dan wisselvallig zijn, maar het levert wel erg mooie wolken op. Ik kan het dan ook niet laten om daar regelmatig een foto van te maken.
Het zijn van die heerlijke dikke witte watten, waar je ook van alles in kunt zien. Jammer dat er soms van die donkere wolken tussen zitten, maar het kijken naar de lucht blijft een mooie manier van vermaak.
Benthe heeft deze tik al een beetje overgenomen. Ze ziet al regelmatig allerlei dieren door de lucht zweven.
In de verte op de heuvel zie je een klein kerkje staan. Op de foto moet je heel goed kijken, maar hier hebben we een mooi zicht op het kerkje, dat regelmatig mooi in de zon staat.
Vanochtend zijn we naar het kerkje gereden, de heuvel op. Joris vindt dat helemaal geweldig, die bergen in rijden. Ik ben vooral bang. Ik vind het mooi, die vergezichten. Maar als ik de afgrond zie, slaat de paniek bijna toe. Vooral als de weggetjes steeds smaller worden. Als we dan ook nog moeten keren, schiet ik helemaal in de stress.
Het kerkje is mooi, het uitzicht is prachtig. Maar ik ben toch opgelucht als we weer veilig onderaan de heuvel staan.
Tijdens onze vakantie mag een bezoek aan een kasteel niet ontbreken. De afgelopen week was Joris daarom al druk op zoek naar een kasteel in de buurt.
Uiteindelijk kwam hij uit bij Château de Fléchères. Op de site zag het er al erg mooi uit.
Vandaag waren de voorspellingen niet zo goed, dus het leek ons een goede dag om het kasteel te bekijken. De hele ochtend regende het ook, maar in de middag brak het zonnetje door. En dan ziet zo’n kasteel er toch wel extra mooi uit.
We mochten het kasteel niet op eigen houtje bekijken, maar moesten braaf een gids volgen. Dat viel niet mee, want het hele verhaal ging in het Frans en daar ben ik niet zo goed in. Gelukkig kregen we wat ondersteunende printjes in het Engels. Voor Sterre en Benthe was het helemaal niet te volgen, maar ze keken goed rond en werden niet vervelend. Erg knap, vooral als je geen idee hebt waar het allemaal over gaat.
Na de bezichtiging in het kasteel hebben we nog even door de prachtige tuin gewandeld. Onze excursie naar het kasteel hebben we afgesloten met een ijsje. Bij de Mac, want die kwamen we onderweg tegen en de dames wilden nog even spelen. Ach..
We luisteren er niet de hele middag naar, maar vanaf half 4/ 4 uur wil ik toch graag de radio aanzetten om via de Wereldomroep te luisteren naar de Tour de France. Iedere etappe is dan zo ontzettend spannend.
We hebben daarvoor onze wereldontvanger meegenomen. Maar na een aantal vakanties heeft de antenne het nu begeven. Die ligt er gewoon helemaal af. Maar als je een vinger op de aansluiting van de antenne houdt, dan fungeer je zelf als antenne en lukt het toch om de Tour te ontvangen.
Nou ja, dit jaar nog dan. Want volgend jaar kan dat, dankzij ons kabinet, niet meer. Jammer, ik vind dat dagelijkse contactmoment met de Tour en de berichten daarom heen toch wel erg prettig.
Tijdens de vakantie bezoeken we altijd wel een paar plaatsen in de omgeving. Om wat te eten en wat te winkelen. Meestal vergeten we dan dat de winkels van 12.00 tot 14.00 uur dicht gaan, waardoor we gedwongen worden om lang te lunchen.
Deze keer hadden we dat beter ingecalculeerd. We reden pas om 12.00 uur weg van de camping, zodat we in Macon (kort) konden lunchen om daarna wat te winkelen. De timing bleek goed, want na het eten waren de winkels inderdaad al open.
En er bleken meer winkels te zijn dan we in eerste instantie dachten. Maar met de 2 meiden is dat winkelen toch niet van lange duur, we reden daarom al weer redelijk op tijd terug naar de camping.
Onderweg hebben we boodschappen gedaan bij de Carrefour, en dat was een hele grote! Een geslaagd dagje weg dus. 
Vandaag is het 14 juli, de nationale feestdag van Frankrijk. Volgens mij is het de eerste keer dat ik in Frankrijk ben tijdens deze feestdag, dus ik was wel benieuwd naar wat er allemaal zou gebeuren. Zou het net zo zijn als Koninginnedag of vieren de Fransen zo’n feestdag toch op een hele andere manier?
Vanmiddag trokken we er dan ook op uit. Eens zien wat er in de omliggende dorpen te doen is. Misschien wel een gezellige markt of wat muziek. Maar nee hoor, in de hele omgeving niets te doen. De straten zijn uitgestorven, nergens muziek of wat dan ook.
Een beetje teleurgesteld reden we weer terug naar de camping. Daar vonden we bij aankomst een briefje op de stoel voor de vouwwagen met een aankondiging van muziek, drinken, eten en wat kraampjes in het dorp. Zou het dan toch nog goed komen met deze feestdag?
Vanavond wandelden we met z’n viertjes naar het dorp. Daar kwamen we op het plein met de feestelijkheden. Nou ja, met nog geen 10 kraampjes en een stalletje met wijn waren we al snel uitgekeken. En socializen met de lokale bevolking gaat ook niet lukken met onze krappe kennis van de Franse taal.
De dames speelden nog even in de speeltuin en toen vonden we het wel genoeg. Misschien wordt quatorze julliet op andere plaatsen wel heel uitbundig gevierd, maar hier is het allemaal rustig verlopen. Of het wilde feest begint nu, terwijl wij hier weer op de camping zitten. De fanfare is in ieders geval al begonnen.
Één van de leuke dingen in Frankrijk vind ik de supermarkt. Misschien een rare afwijking, maar boodschappen doen is hier haast een uitstapje. Vooral als je dan een ontzettend grote supermarkt, met van alles erbij, treft.
Maar die zijn we hier niet tegen gekomen. Vanochtend zijn we wat verder doorgereden voor de supermarkt. Het regende namelijk nog steeds en in de auto zit je lekker droog.
De InterMarché van vandaag was vrij groot, maar niet mega groot. Wel was de gang met toetjes weer erg indrukwekkend. Waarom hebben wij dat niet?
Vanochtend hebben we heerlijk gezwommen, maar nu zitten we even binnen. Het regent namelijk. Er vielen net zo’n grote druppels dat we elkaar niet meer konden verstaan, maar het wordt al weer minder.
Voor vandaag en morgen zijn de verwachtingen ook niet zo goed. De temperatuur gaat een stuk omlaag en het gaat regenen. Maar ach, dat heeft wel iets. Sterre vindt het geluid van de regen zelfs wel mooi.
Maar de buien zijn van korte duur. De zon is weer te voorschijn gekomen. We kunnen ons dus weer naar buiten verplaatsen.
We zijn aangekomen op de camping, midden in de Beaujolais. En dat is te merken, want overal zie je de wijnranken staan. Erg mooi, maar volgens Benthe vind ik alles mooi.
Het is warm, dus het opzetten van de vouwwagen is een hele opgave. We besluiten dan ook om tussendoor boodschappen te gaan doen. En terwijl we tussen al die druiven rijden, besluiten we dat we het hier niet kunnen maken om een wijntje in de supermarkt te kopen.
Dus daar staan we dan ‘s middags in een koele kelder rode wijn te proeven. De wijn smaakt lekker kruidig en we nemen drie flessen mee. Vanavond zullen we deze eens beter proeven. Maar niet alle drie de flessen tegelijkertijd.
Sterre is, al weer bijna een jaar, vijf. We kunnen dus niet meer buiten het hoogseizoen op vakantie. Vandaag kwam ik tot de ontdekking dat in het hoogseizoen op vakantie gaan een heel andere ervaring is. En dan is dit nog maar de eerste dag!
Het lijkt wel of er een ware invasie van Nederlanders Frankrijk binnen trekt. De meeste auto’s die ik vandaag heb gezien, hadden een Nederlands kenteken. Op iedere parkeerplaats hoor je alleen maar Nederlands. Ik kijk mijn ogen uit, ik heb dit nog niet eerder gezien.
Het aantal caravans is ook onvoorstelbaar. Vanmiddag belandden we in een file en zover als we konden kijken stond er op de rechter rijbaan een hele rij caravans. Ik val in de ene van de andere verbazing bij deze massale uittocht. Ik ben helemaal benieuwd hoe het op de camping zal zijn. Nu vertoeven we nog even in deze prachtige Bed & Breakfast (met nog meer Nederlanders). Morgen rijden we weer door naar de camping.
