Kijken naar…oktober

Op deze onwerkelijk zonnig en warme eerste dag van november kijk ik nog even terug naar oktober.

Aan het begin van de maand mochten we al meegenieten met de mooie bruiloft van Marieke en Erik. Verder was het ook de maand van de GarageSale, die we samen met een tiental straatgenoten hielden. Natuurlijk was het deze maand weer genieten van alles om ons heen, wat dat betreft is de herfst echt één van mijn favoriete seizoenen.
Tijdens de herfstvakantie brachten we een bezoekje aan het Spoorwegmuseum en het Dick Bruna huis. En op de één na laatste dag van de maand zat ik sinds lange tijd in de collegebanken voor een erg interessante lezing.

Het was een mooie maand en wie weet wat november ons weer gaat brengen!

oktober instagram

Warandelezing 2014, over transities naar duurzaamheid

Gisteren zat ik sinds lange tijd weer eens in de collegebanken. En dat voelde best lekker eigenlijk. Nou ja, de ventilatie in de zaal was niet al te best, dus na een tijdje werd dat gevoel wel wat minder. Maar toch.
Ik bezocht de Warandelezing over Nederland in transitie naar duurzaamheid. Sprekers waren Jan Rotmans en Harry te Riele.

Warandelezing

Vooral het verhaal van Jan Rotmans vond ik erg boeiend. Kort en simpel samengevat komt het er op neer dat we midden in een overgangsfase zitten, op alle gebieden. En deze overgangsfase, waarbij de crisis zorgt voor nieuwe kansen, zorgt ervoor dat we dingen anders moeten gaan benaderen. Dat duurzaamheid daarin een erg belangrijk onderdeel is. En dat ook steeds meer bedrijven daar op gaan reageren en zich daar op ontwikkelen. De één wat sneller en vooruitstrevender dan de ander.

Alhoewel ik in eerste instantie er van uitging dat deze lezing over duurzaamheid zou gaan, bleek het onderwerp een stuk breder. Maar dat gaf me wel meer inzicht in het groter geheel. Het verhaal was herkenbaar en ik kreeg wel het gevoel dat we op de goede weg zitten, zo met z’n allen. En ja, er gaan dingen veranderen, maar dat is ook spannend. Jan Rotmans vergeleek deze periode met de periode van industralisatie in het begin van de 20ste eeuw. Als je je beseft wat er in die tijd allemaal is gebeurd, dan staat ons echt een hoop te wachten!

Ik vind het lastig om precies het verhaal van Jan Rotmans na te vertellen. Dit hierboven is mijn globale indruk. Op 27 november komt er een nieuw boek uit van Jan Rotmans ‘Verandering van tijdperk’ met daaraan gelinkt de website www.nederlandkantelt.nl (die ook dan pas echt gaat werken, geloof ik). Er werd regelmatig verwezen naar het boek, dus mocht je er meer over willen weten, dan zou ik even wachten tot het boek uitkomt.

Na Jan Rotmans mocht Harry te Riele de lezing voort zetten. Die verloor mij echter al na de eerste pagina van zijn presentatie. Het verhaal vond ik nogal abstract en de inhoud ging langs me heen. Zijn verhaal kwam grotendeels overeen met het verhaal Jan Rotmans en daar verwees Harry te Riele dan ook regelmatig naar.

Maar toch, terugkijkend op deze Warandelezing was het een interessante avond, een avond om nog wat langer over na te denken.

Zaterdagavondfilm: De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween

94595.300Afgelopen zaterdag namen we weer eens de tijd om een film te kijken. Deze keer werd het weer een boekverfilming, namelijk ‘De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween.’ Het boek heb ik een hele tijd geleden gelezen en ik weet nog dat ik me tijdens het lezen regelmatig heb verbaasd over het verhaal. Het heeft een nogal hoog fantasiegehalte, waardoor het een ongeloofwaardig geheel wordt. Maar ondanks dat las ik het boek met plezier uit.

Door dat hoge fantasiegehalte was ik wel benieuwd hoe dit verfilmd zou worden. Zou de film het boek kunnen evenaren? Ik moet zeggen dat dit best goed is gelukt. Tijdens het kijken van de film kreeg ik hetzelfde gevoel als bij het boek, weer de verbazing over het hoge fantasiegehalte. Maar tegelijkertijd maakt al dat onwaarschijnlijke het verhaal alleen maar leuker.

Een prima film dus. En Scandinavisch, dat vind ik dan weer een pluspunt. Dat geeft voor mij toch een bepaalde sfeer mee aan de film.

Vanavond is het zover, de finale…

Vanavond is het zover, de finale…

havermoutkoekjesHet is een heerlijk programma, Heel Holland Bakt. En vanavond is het alweer zover, de finale. Dan weten we wie dit seizoen de ultieme meesterbakker gaat worden. Ik zet mijn geld in op Menno, maar niet met 100% overtuiging, want de dames doen niet voor hem onder. Toch vind ik hem het meest gedurfd en dat telt waarschijnlijk ook wel mee.

En waarom vindt ik Heel Holland Bakt nou zo’n heerlijk programma? Dat heeft verschillende redenen. Zo vind ik het leuk om te zien wat er iedere week weer door de kandidaten wordt gemaakt. En ben ik stiekem jaloers, want zo zou ik ook wel willen bakken! En jurylid en Oisterwijker, Robèrt van Beckhoven, met zijn deskundige commentaar, draait daar al helemaal zijn hand niet voor om.

De kers op de taart (dat is wel een mooie in deze context) vind ik wel de presentatie van Martine Bijl. Wat is dat een geweldig mens met haar gevatte opmerkingen, waaruit wel blijkt dat zij ook niet iedere dag fanatiek staat te bakken. Vooral de opmerking bij de pizza-opdracht maakte dit meteen duidelijk. Want voor een pizza heb je toch niet meer dan 12 minuten nodig? 🙂

Martine Bijl mag van mij wel meer programma’s gaan presenteren, ik vind haar heerlijk ontnuchterend. Maar helaas, na vanavond weten we wie de finale heeft gewonnen en moeten we weer een heel jaar wachten. Want er zal toch wel weer een nieuw seizoen komen??

Op de foto trouwens mijn zelfgemaakte havermoutkoekjes, het is niet zo dat ik helemaal nooit iets bak. Het moet alleen niet te ingewikkeld worden.

70 jaar bevrijding

70 jaar bevrijding

Dit weekend wordt in Midden-Brabant 70 jaar bevrijding gevierd. Daarom konden we vanochtend gaan kijken naar oude legervoertuigen, die in het dorp stonden opgesteld. Een hele verzameling legergroene auto’s, heel bijzonder om te zien.
Vanochtend waren zijn vanuit Tilburg vertrokken om vervolgens door te rijden naar Oisterwijk. Daarna ging de stoet verder naar Moergestel om uiteindelijk weer te eindigen in Tilburg.

bevrijding

Sterre en Benthe vielen met hun neus in de boter. Want ze mochten meerijden in één van de auto’s. Dus om 11.30 uur ging de stoet richting Moergestel, Sterre en Benthe dus ook. Ik denk dat Benthe het helemaal bijzonder vindt, ze wilden vanochtend al haar groene broek aan, want dat vond ze een goede legeroutfit.

En hoe feestelijk dit allemaal is, en terecht ook, de Tweede Wereldoorlog vind ik een lastig onderwerp. Afgelopen week in het Spoorwegmuseum klommen de meiden in een oude treinwagon. Voordat ik het bordje had gelezen dat er bij stond, had ik al wel besloten dat ik die wagon niet in ging. Deze werd gebruikt voor het vervoeren van mensen naar de concentratiekampen. Dat heb ik geprobeerd uit te leggen aan de meiden, maar zoiets valt eigenlijk niet uit te leggen, zoiets verschrikkelijks. Benthe zegt nu nog elke dag dat ze aan die wagon moet denken, dus het heeft ook zeker wel indruk gemaakt.

Met de meiden willen we zeker een keer naar Kamp Vught gaan. Zodat ze meer leren over de wat er allemaal is gebeurd tijdens de Tweede Wereldoorlog en om te laten zien hoe nutteloos en verschrikkelijk oorlogen zijn. Maar ja, wat is een goede leeftijd daarvoor?

Pin It on Pinterest