Zoek het dicht bij huis… een plaatsportret

Zoek het dicht bij huis… een plaatsportret

Een paar weken geleden kwam de opdracht ‘Maak een plaatsportret’ binnen. Ik dacht meteen te moeilijk, waardoor ik niet wist hoe te beginnen. Dus stelde ik het steeds maar uit. Totdat ik vanochtend met Joris eindelijk weer eens een keer ging wandelen (we willen dit eigenlijk eens in de 2 weken doen, maar het was inmiddels al weer een hele tijd geleden). We wandelden van huis uit naar het Van Esschenven, het eerste ven dat je tegenkomt. En ineens was het me helemaal duidelijk. Want hoe bijzonder is het dat je zo snel in de prachtige natuur bent! Daar komt ook nog eens bij dat Oisterwijk en de vennen onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Waarom had ik dat niet eerder bedacht?

Dit betekende wel dat ik me niet helemaal aan de opdracht heb gehouden, want het bezoek aan de bijzondere plek had ik van te voren moeten plannen en voorbereiden. Ik denk wel dat ik op dezelfde manier op pad zou zijn gegaan. Hieronder in ieders geval een paar foto’s van deze bijzondere plaats. Meer vind je er op Flickr.

plaatsportret-04259

plaatsportret-04255

plaatsportret-04260

Zie jij ook een vogel op een tak zitten? Tijdens het wandelen moest ik echt even twee keer kijken. Maar dan bleef ie wel heel lang stil zitten. 🙂

Schaatsen in de lente

Het voelt haast vreemd om te gaan schaatsen, het is zo warm buiten. Maar meteen geeft dat toch net een beetje meer wintergevoel. Nou ja, meer. Het wintergevoel ontbreekt bij mij volledig. Als ik alle vogels hoor fluiten voelt het al alsof de lente is begonnen.
Maar het is toch bijna kerstmis en gisteren is de kerstvakantie begonnen. En de meiden wilden heel graag naar de ijsbaan, dus op de eerste dag van de vakantie gingen wij richting ijsbaan.

ijsbaan-02804

Mees kreeg botjes aan en de meiden hun eigen schaatsen, die ik een tijdje geleden bij de kringloop had gevonden. Maar Mees vond het maar glas en wilde helemaal niet met die botjes over het ijs. Gelukkig hebben ze bij de ijsbaan ‘zeehonden’ staan. Een fijn steuntje om te oefenen, maar ook om op te zitten.

Het was gelukkig nog niet zo heel druk, dus konden de meiden lekker schaatsen. Sterre heeft de afgelopen week al vaker geschaatst, en dat was te zien. Ik was best onder de indruk van hoe goed ze al kan schaatsen.

ijsbaan-02806

ijsbaan-02816

De ijsbaan is trouwens nog wel een discussiepunt hier in Oisterwijk. Het is een lelijk bouwwerk dat geplaatst wordt op de kop van de Lind, een groot groen grasveld in het centrum. Dat gras heeft natuurlijk heel wat te lijden. Maar als het goed is zijn er voorzorgsmaatregelen genomen en is het straks weer mooi groen als de ijsbaan weg is.

En wat betreft het bouwwerk, dat zou best wat sfeervoller mogen. Het is leuk dat je kunt schaatsen (en dan denk ik maar even niet al die energie die het kost om het ijs ijs te houden), maar de schoonheidsprijs verdient het zeker niet.

Aan de wandel…

wandelen-02742
wandelen-02733
wandelen-02732

En mooie luchten waren er genoeg. De zon stond nog niet zo hoog, dus dat gaf een mooi effect. Zonnestralen die tussen de bomen door schijnen en zo kleine stukjes bos opwarmen. Dat blijft een mooi effect, een lichteffect van de natuur zelf.

Nu bedenk ik me dat het over 2 weken al weer kerstvakantie is. Dat wordt dus met het hele gezin de bossen in. 🙂

Ons twee-wekelijkse wandeling was al een aantal keren uitgesteld, maar vandaag was het weer zover! Heerlijk met z’n tweetjes aan de wandel. Genieten van de omgeving en de rust en ruimte om even lekker bij te praten.
Het weer werkte weer erg fijn mee, het zonnetje scheen mooi.

De camera had ik dus maar mee genomen. Kon ik meteen even wat lucht-foto’s maken, het onderwerp van deze week voor de 52 weken anders kijken cursus.

wandelen-02722
wandelen-02739

Een rondje in de draaimolen

Ieder jaar trakteren mijn ouders ons op een rondje kermis, we kunnen dat inmiddels wel een traditie noemen. 🙂
Ik moet bekennen dat het voor ons vaak de enige keer is dat we op de kermis komen, ondanks dat de Sterre, Benthe en Mees er erg van genieten. Het is natuurlijk allemaal leuk en spannend, al dat geluid. licht en spannende attracties. Vooral voor Mees, die alles steeds beter begrijpt een meemaakt. En hij wil ook alles meemaken. Zo had hij gisteren zijn zinnen gezet op een ritje in de BreakDance en was echt ontzettend boos dat hij daar niet in mocht.

Gelukkig kunnen de meiden nog steeds genieten van een rondje in de zweefmolen en vermaakt Mees zich prima in de draaimolen. Maar de trampolines, die waren volgens Sterre en Benthe, het allerleukste.

Nou ja, misschien dat we deze week nog heel even een kijkje gaan nemen. Maar dan mag Mees nog nog steeds niet in de BreakDance!

Idyllisch wandelen… Nou ja, niet helemaal

Idyllisch wandelen… Nou ja, niet helemaal

Je kent het wel, van die idyllische plaatjes van gezinnen samen in het bos. Vooral zo met de sneeuw, want dat maakt het plaatje extra bijzonder. En zondagochtend is daar natuurlijk een erg mooi moment voor.
Dus gingen we op pad, met z’n 5-en. De ochtendzon, de witte sneeuw, een stoere man die de slee trekt met daarop 3 kinderen. Het zorgde voor een mooi plaatje. Voor eventjes….

Want zodra we een beetje in de buurt kwamen van het bos, kreeg Benthe ontzettende buikpijn (nee, niet door het bos) en wilde naar huis. De buikpijn was flink, de tranen liepen over haar wangen. Met het bos in zicht besloot Joris met haar naar huis te gaan. Ik zou met Sterre en Mees nog even verder gaan.

We waren nog geen 100 meter onderweg of Mees had besloten dat hij alleen nog maar gedragen wilde worden. Dat vond ik geen goed plan. Hij kan gemakkelijk lopen of op de slee, maar geen van beide was een goede optie. Daar kwam ook nog eens bij, dat Mees weigert om zijn wanten aan te doen. Dus werden zijn handen kouder en dat draagt niet bij aan opgewekt humeur. Nou ja, dat opgewekte humeur was sowieso al ver te zoeken.

Echt, we stonden aan de rand van het bos, het pad al in zicht en we zijn naar huis gegaan. Dat was nog een hele onderneming met een peuter, die alleen maar gedragen wil worden en koude handjes heeft. Joris was inmiddels thuis gekomen, heeft Benthe op bank geĂŻnstalleerd en is onze kant weer op komen lopen.

Dat was dan onze idyllische zondagochtend in de sneeuw. Om het met Sterre dan maar een beetje goed te maken zijn we met de slee boodschappen gaan doen. We namen een omweg door het park en genoten daar toch nog even van de sneeuw.

Paard in de sneeuw
Lindepark Oisterwijk

Pin It on Pinterest