All of me

Muziek is bij mij meestal op de achtergrond. Ik vind dat prettig, wat geluid om me heen. En soms komt er een liedje voorbij waar je even goed naar luistert. Een liedje dat je raakt. Zoals ‘All of me’ van John Legend.
Misschien wat zoetsappig, maar daardoor zeker niet minder mooi…

What would I do without your smiling mouth
Drawing me in, and you kicking me out
Got my head spinning, no kidding, I can’t pin you down
What’s going on in that beautiful mind
I’m on your magical mystery ride
And I’m so dizzy, don’t know what hit me, but I’ll be alright

My head’s underwater
But I’m breathing fine
You’re crazy and I’m out of my mind

Cause all of me
Loves all of you
Love your curves and all your edges
All your perfect imperfections
Give your all to me
I’ll give my all to you
You’re my end and my beginning
Even when I lose I’m winning
Cause I give you all of me
And you give me all of you, oh

How many times do I have to tell you
Even when you’re crying you’re beautiful too
The world is beating you down, I’m around through every mood
You’re my downfall, you’re my muse
My worst distraction, my rhythm and blues
I can’t stop singing, it’s ringing, in my head for you

My head’s underwater
But I’m breathing fine
You’re crazy and I’m out of my mind

Cause all of me
Loves all of you
Love your curves and all your edges
All your perfect imperfections
Give your all to me
I’ll give my all to you
You’re my end and my beginning
Even when I lose I’m winning
Cause I give you all of me
And you give me all of you, all of you!

Cards on the table, we’re both showing hearts
Risking it all, though it’s hard

Cause all of me
Loves all of you
Love your curves and all your edges
All your perfect imperfections
Give your all to me
I’ll give my all to you
You’re my end and my beginning
Even when I lose I’m winning
Cause I give you all of me
And you give me all of you

I give you all of me
And you give me all, all of you, oh

Geschreven door Toby Gad en John Legend

Lilian Vieira

lilLilian Vieira ken je al wel van Zuco 103, een band waar ik op mijn blog al veel aandacht aan heb besteed. Logisch, want dat is nu eenmaal heerlijke muziek. Lilian heeft nu een solo album gemaakt, met ook weer heerlijke muziek. En al koop ik eigenlijk bijna nooit meer muziek, voor Lilian maak ik graag een uitzondering. Haar stem vind ik prachtig, en omdat Lil sowieso een speciaal plekje in ons hart heeft, gun ik haar alle succes met haar mooie album.

Het album is al te vinden op Spotify.
En hieronder kun je het nummer Longe beluisteren.

Huilebalk

Er zijn veel filmpjes op Facebook waar ik van ga huilen. Het hoeft niet eens een zielig filmpje te zijn, het mag ook gewoon mooi zijn. Gisteren zat ik weer in tranen achter mijn laptop, weer door een mooi filmpje. Niets zieligs aan, gewoon mooi.

Heb jij dat nou ook?

Muziekje erbij…

Vanochtend weer eens vroeg gaan lopen. Deze keer ging het iets minder goed dan vorige week. Maar toch lekker om even te gaan lopen. En ook al is het erg vroeg, het lijkt mijn voorkeur te hebben. Ik verheug er zelfs al op wanneer het vroeger licht gaat worden, dat lijkt me wel bijzonder.

Bij het hardlopen kan ik niet zonder muziek, heerlijk meelopen met de muziek. En het ene nummer is daar meer geschikt voor dan het andere. Vanochtend kwam ‘Maniac’ door Michael Sembello voorbij, uit de film Flashdance. Ik geloof meteen dat het goede dansmuziek is, maar het heeft toch zeker ook een fijn tempo om op te lopen. Ik denk dat maar eens een lijstje moet maken met favoriete hardloop-liedjes. Daar hoort deze zeker bij.

Theater: De mannen van Minsk

Samen met Sterre en Benthe ging ik gisteren naar het theater. We gingen naar een voorstelling van Oorkaan over De mannen van Minsk. De voorstelling was voor kinderen van 6 jaar en ouder. Benthe is 5 en wordt in februari 6, dus we namen de gok.

De voorstelling deed denken aan een opera voor kinderen, met veel muziek en zang. Ik vond het geheel redelijk abstract, ik kreeg er een vpro-gevoel bij. Ik vond de voorstelling wel leuk gemaakt, maar ik vroeg me wel af hoeveel Sterre en Benthe er van zouden begrijpen.
Na de voorstelling kwamen de acteurs nog even op het podium en ze vroegen aan wat kinderen of ze het leuk hadden gevonden en ook hadden begrepen. Dat vonden Sterre en Benthe toch wel heel spannend, ze werden helemaal verlegen.

’s Avonds aan tafel bleek dat vooral Sterre het verhaal wel had begrepen, maar dat het voor Benthe toch iets te moeilijk was.
En griezelig, zoals in de aankondiging stond, vonden ze het ook niet. Daar was de zaal misschien te groot voor, zoals de acteurs zelf al aangaven. Dat zorgde voor een wat minder intieme sfeer.

Toch vond ik het leuk om Sterre en Benthe eens in aanraking te laten komen met dit soort theater. En we zijn gezellig een middagje met z’n drietjes er op uit geweest. 🙂

Pin It on Pinterest