Hiep hiep hoera!

In deze blog wilde ik terug kijken op mijn verjaardag tien jaar geleden. Mijn 27ste verjaardag vierde ik terwijl ik zwanger was van Sterre, voor de laatste keer zonder kinderen. En nu vier ik mijn 37ste verjaardag met 3 kinderen om me heen. Dat is al een verjaardagskado op zich.

Maar afgelopen week had ik weer zo’n dag. Zo’n dag dat mijn hoofd overliep en ik voor mijn gevoel mezelf voorbij loop. Dat heb ik vaker, dat gebeurt me maandelijks. Ik kan het mezelf ook moeilijk maken, ik ben er erg goed in om van alles te willen doen. De perfectionist in me vind het dan ook alleen maar goed als het perfect gebeurt. Alleen hoeft niet alles perfect. En ook niet alles hoeft.

Ik ging de challenge om 365 dagen te bloggen aan, omdat ik mijn blog op een hoger plan wil brengen. Meer bezoekers, meer mogelijkheden. Maar dat gaat me zoveel tijd kosten, tijd die ik niet heb. Of tijd die ik op een andere manier wil besteden? Want wat levert dat me op? Waardering van anderen, van mensen die ik niet persoonlijk ken? Moet ik dat niet gewoon dichterbij zoeken, in mijn eigen gezin, in mijn eigen omgeving?

Dus zo creëer ik een soort mijlpaal op mijn 37ste verjaardag. Ik ga er mee stoppen, met het bloggen. Natuurlijk verdwijn ik niet online. Maar dit stukje van mij wel. En het is een hele stap, maar het voelt als de juiste. Bedankt voor de fijne tijd…

Durf te vragen

Waarschijnlijk ken je ‘durf te vragen’ wel van twitter. Beter bekend als #durftevragen of #dtv. Het is een manier om een vraag te stellen en daar hopelijk antwoord op te krijgen. Twitteraars, die anderen willen helpen, kunnen zo gemakkelijk zoeken op de hashtag. Ik vraag me wel af of het op twitter inderdaad nog wel werkt, ik heb het idee dat er nog maar weinig antwoorden komen op de #dtv tweets.

Maar gisteren maakte ik een offline durftevragen-sessie mee. En dat bleek erg leuk en effectief te zijn.
We zaten met een groep mensen bij elkaar, in een kring. Daarvan mochten er een paar een vraag stellen. We hadden maar een uur, dus uiteindelijk werden dat twee vragen. Iedereen kreeg een blok met postit-briefjes en daar mocht je tips bij de vraag opschrijven. Deze tips werden geplaatst bij de vraag, zodat de vraagsteller daarmee aan de slag kan.

Dat is even een kort door de bocht omschrijving, maar zo werkte het eigenlijk wel. De vraag moest natuurlijk wel goed geformuleerd worden om tips los te krijgen, maar dat verliep eigenlijk wel goed. Er kwamen een hoop tips en ik denk dat de vragenstellers hier zeker wat mee kunnen.

Erg leuk om een keer mee te maken en wie weet is het ooit wel eens handig om in te schakelen.

Memory Jar

Op de blog van Sarina (ZoSaar.nl) kwam ik het idee van een Memory Jar tegen. Een potje, blikje of wat dan ook, waar je allerlei leuke herinneringen in kunt bewaren. Die stop je er iedere dag in, een mooi moment dus om stil te staan bij de leuke dingen. Na een jaar maak je dat potje open om alles terug te lezen. Een erg leuk idee, dus ging ik aan de slag.

En zie hier, een Memory Jar. Gewoon een leeg potje met wat masking tape, maar het gaat natuurlijk om de betekenis erachter. Hij staat al klaar, maar ik er eigenlijk pas zaterdag mee beginnen. Dan ben ik jarig en dat voelt toch ook weer als een nieuw jaar (ik vier dat gewoon 2 keer in januari). Ik vraag me alleen wel af of er zoveel briefjes in passen. Maar ach, we zullen het ook vast wel een keer vergeten, dus dat zal waarschijnlijk wel meevallen. 🙂

Memory Jar

Smeren tegen de rimpels in

Smeren tegen de rimpels in

Zaterdag is het zover, dan word ik 37 jaar. Die 36 van vorig jaar kon ik prima aan, maar die 37 voelt toch ineens wel heel dicht tegen de 40. En dan ontdek je ook nog eens dat die kraaienpootjes uitgegroeid zijn tot poten. Ik moet er aan toegeven, ik word echt ouder. Gelukkig maar, toch?

Alleen hebben die kraaienpoten wel wat effect op mij. Al jaren gebruik ik gewoon een basic dagcrème. Dan weer van BodyShop, dan switch ik weer naar Etos of ik kom thuis met een potje van Hema. Verder gebruik ik ook niet veel make-up. Meestal geen eigenlijk. Mijn gezicht is dus ook behoorlijk basic.
Toch heb ik het gevoel dat ik nu wat meer een crème moet gaan smeren, die meer bij mijn leeftijd past. Crèmes waarvan iedereen stiekem weet dat deze toch niet werken, maar die een heleboel vrouwen gewoon blijven smeren (Het ene potje crème wel iets duurder dan het andere, doe mij de goedkope versie maar). En ik heb besloten dat ik me ga aansluiten bij deze groep. Want ik heb nu een potje gekocht, waarvan de inhoud bestemd is voor de 30+ huid. Dat ben ik, 30+, al weer een hele tijd.
Ik kocht er zelfs nog een tubetje bij (ja, dat kan ik toch echt niet laten, die 2+1 gratis hielp wel), speciaal voor de ogen. Zeg maar dag tegen die kraaienpoten!

Nou ja, geen idee of dat zal gebeuren. Het gaat om het gevoel, zullen we het daar op houden?

Wat denk jij eigenlijk van al die crèmes? Onzin of echt een must voor de gezichtsverzorging?

Een kijkje in ons huis

We wonen al weer ruim een jaar in ons nieuwe huis. Na een jaar voelt het voor mij nog steeds als een nieuw huis. Ik voel me hier zeker thuis, maar ook is het nog steeds een beetje wennen. In dat jaar zijn er wat dingen veranderd in huis.  En ik bedacht me dat ik wel foto’s heb geplaatst toen we net in het huis woonden, van onze vintage keuken, maar niet van hoe het nu uiteindelijk is geworden. Want de keuken, die is inmiddels al weer een tijdje klaar. Dus daar komen ze dan, de foto’s van de keuken.

onshuis-7830
onshuis-7834
onshuis-7846
onshuis-7844
Ons huis: keuken
onshuis-7842

Pin It on Pinterest