Naar de film met een 3-jarige (Binnenstebuiten)

Naar de film met een 3-jarige (Binnenstebuiten)

Naar de film gaan doen we niet zo vaak en meestal in ploegen. Joris of ik gaan met de meiden naar de film, zodat er iemand thuis kan blijven bij Mees. Inmiddels is Mees 3 jaar en wilden we het vandaag wel eens proberen om met z’n allen naar de film te gaan. Dat was de eerste keer met z’n allen, maar dus ook voor de eerste keer naar de bioscoop voor Mees.

We kozen de film Binnenstebuiten. De meiden wilden deze heel graag zien en hij is geschikt voor alle leeftijden (ook wel handig met een 3-jarige). Ik had er ook al veel positieve reacties over gelezen, de verwachtingen waren dus hoog gespannen.
En gelukkig werden deze helemaal waargemaakt. Wat een heerlijke film! Deze komt absoluut in het lijstje van favorieten, waar Up van dezelfde makers ook al in stond. We vonden het allemaal een hele leuke film, Mees heeft ook genoten en heeft de hele film ingespannen gekeken. Voor hem een geslaagd eerste bezoek en wij weten nu dat we gemakkelijk vaker met z’n allen naar de film kunnen.

Hieronder kun je de trailer bekijken. Heb je de film nog niet gezien? Hij is echt de moeite waard!
Ik lees onder de trailer, op de YouTube-site, wel wat negatieve reacties over de Nederlandse stemmen. Zelf heb ik me daar niet aan geërgerd. Ik ben wel benieuwd naar de Engelstalige versie. Mocht de film ooit op Netflix komen, dan kunnen we die alsnog een keer bekijken.

Zaterdagavondfilm: Lucia de B

Zaterdagavondfilm: Lucia de B

Gisteren namen we weer eens de tijd voor een zaterdagavondfilm, dus voor ons geen ‘Ik vertrek’. Hebben we wat gemist? Want dan kunnen we het altijd nog even terug kijken.

Maar goed, de film. We kozen voor Lucia de B. Een verfilming van een waargebeurd verhaal. Het gaat namelijk over de verpleegster Lucia de Berk, die ten onrechte wordt veroordeeld voor levenslang (!). Ze heeft de pech dat ze de dienstdoende verpleegkundige is bij een flink aantal sterfgevallen. Als er dan ook nog een te hoge concentratie van een bepaalde stof wordt aangetroffen in het bloed van een pas overleden baby, wordt Lucia gearresteerd. Dat bloedonderzoek blijkt later niet te kloppen, maar de juiste uitslag wordt weggemoffeld.

Ik denk dat het in 2006 was dat ik voor de eerste keer iets las over Lucia de B, in de Vrij Nederland. Daarna heb ik vaker over Lucia de B gelezen en verbaasde ik me iedere keer weer over die hele zaak.

Die verbazing, maar ook een groeiende boosheid, kwam weer terug tijdens het kijken naar de film gekeken. Wat een onvoorstelbaar en verschrikkelijk verhaal. Dat iemand zo behandeld kan worden. Je vraagt je ook meteen af of zoiets niet vaker gebeurd of is gebeurd. Volgens mij zijn er wel voorbeelden te noemen van onterecht veroordeelden. En hoeveel mensen zitten er onterecht vast?

Het einde van de film vond ik helemaal verbijsterend. Deze hele gerechtelijke dwaling heeft voor niemand consequenties gehad. Niet voor de officier van justitie (met haar tunnelvisie), maar ook niet voor de behandelend arts van de overleden baby Timo. Ik vraag me echt af hoe dat kan. Onvoorstelbaar.

Door het verhaal alleen al vind ik de film een aanrader. Maar het is ook zeker goed verfilmd, met goede (en veel bekende) acteurs.

Naar de bioscoop in de kerstvakantie

Vandaag is de laatste schooldag voor de meiden. Een gezellige dag met schaatsen op het programma. En dan hebben ze twee weken vakantie. Heerlijk! De meiden zijn er aan toe, maar ik eigenlijk ook wel. Twee weken wat rustiger aan, genieten van de kerstdagen en fijn het nieuwe jaar in. Daar tussendoor wil ik nog wel wat gaan ondernemen, bijvoorbeeld een keer naar de bioscoop, want er is genoeg te zien. Ik zet ze even op een rijtje.

De Pinguins van Madagascar

Mees Kees op de planken

Wiplala

Annie

Frozen Sing-A-Long

Tinkerbell & De Legende van het Nooitgedachtbeest

Asterix & Obelix 3D: De Romeinse Lusthof

Dummie de Mummie

Heel veel keuze dus! Ik denk dat ik met de meiden de trailers eens goed ga bekijken en dan kunnen we samen een keuze maken. Ik laat je weten wat het geworden is!

Zaterdagavondfilm: Trainspotting

Herhalingen vind ik meestal maar niets. Als ik van een serie maar het idee heb dat het een herhaling is, dan heb ik al geen zin meer om de aflevering te bekijken. Hoe anders is dit bij de film Trainspotting. Die is sinds deze week via Netflix te bekijken, dus daarom had ik voor mezelf al snel bedacht welke film ik wilde zien deze zaterdag.

Volgens mij heb ik de film 2 keer eerder gezien, maar het kan ook 3 keer zijn. Toch hield me dat niet tegen, omdat ik het gewoon een geweldige film vind. Dus gisteren keek ik ‘m weer, wist ik wat wanneer ging gebeuren en vond ik dat helemaal niet erg. Wel handig ook om te weten wat er komt, want er zijn 2 scenes in de film waarbij ik altijd even weg kijk. Die zijn namelijk nogal smerig.

Het verhaal van Trainspotting is eigenlijk best triest. Er komen genoeg verdrietige gebeurtenissen langs. Maar aan de andere kant zitten er ook genoeg momenten, waarbij ik toch moet lachen. Het is geen gelikt verhaal, het doet aan als een cult-film. Dat hoort ook zo, anders zou de sfeer van de film totaal niet passen bij het verhaal.

Ondertussen ben ik even aan het kijken waar de acteurs van toen (de film komt uit 1996) nu nog te vinden zijn. Ik was vooral benieuwd naar de acteur die Sick Boy speelt, omdat ik het idee heb dat ik hem na Trainspotting nooit meer ergens heb gezien. Deze rol wordt gespeeld door Jonny Lee Miller, lees ik op de Wikipedia-pagina van Trainspotting. Als ik doorklik kom ik ik erachter dat hij Sherlock Holmes speelt in Elementary, een serie waar ik heel wat afleveringen van heb gezien. En hij is inmiddels weer wat jaren gescheiden van Angelina Jolie. Het zijn bijzondere ontdekkingen zo op de zondagochtend.

Heb je Trainspotting nog nooit gezien? Dan moet je dat zeker een keer doen. Laat je me dan weten wat je ervan vond? Hieronder alvast de trailer.

Zaterdagavondfilm: De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween

94595.300Afgelopen zaterdag namen we weer eens de tijd om een film te kijken. Deze keer werd het weer een boekverfilming, namelijk ‘De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween.’ Het boek heb ik een hele tijd geleden gelezen en ik weet nog dat ik me tijdens het lezen regelmatig heb verbaasd over het verhaal. Het heeft een nogal hoog fantasiegehalte, waardoor het een ongeloofwaardig geheel wordt. Maar ondanks dat las ik het boek met plezier uit.

Door dat hoge fantasiegehalte was ik wel benieuwd hoe dit verfilmd zou worden. Zou de film het boek kunnen evenaren? Ik moet zeggen dat dit best goed is gelukt. Tijdens het kijken van de film kreeg ik hetzelfde gevoel als bij het boek, weer de verbazing over het hoge fantasiegehalte. Maar tegelijkertijd maakt al dat onwaarschijnlijke het verhaal alleen maar leuker.

Een prima film dus. En Scandinavisch, dat vind ik dan weer een pluspunt. Dat geeft voor mij toch een bepaalde sfeer mee aan de film.

Pin It on Pinterest