De strijd tegen PMS

Sinds de geboorte van Mees lijkt het wel of ik meer last heb van die periode voor mijn menstruatie. Het valt me tenminste zelf op dat ik  weinig geduld heb, geen onrust om me heen wil en gewoon niet veel kan hebben. Voorheen viel dat meer bij anderen op, denk ik. Nu is het zo vervelend dat het mezelf in de weg zit. Het frustreert me en ik vraag me soms zelfs af of ik niet gewoon weer aan de pil moet, gewoon om die hormonen wat te temperen. Ik ben er alleen niet zo’n voorstander van om die dingen weer te gaan slikken, dus dat betekent dat ik op zoek moet naar andere oplossingen.

Teunisbloemolie

Vandaag vond ik er eentje van en dat is het slikken van Teunisbloemolie. Omdat ik dat beter vind klinken dan het slikken van allerlei hormonen, fietste ik vanmiddag snel langs de drogist om een potje te halen. Op het potje, dat ik bij de Etos kocht, staat zelfs dat het helpt tegen de prikkelbare gevoelens tijdens je cyclus. En daar heb ik nogal last van, van die prikkelbare gevoelens, dus ik hoop, voor mezelf en iedereen om me heen, dat deze Teunisbloemolie zijn werk zal doen.

Morgenvroeg ga ik er mee beginnen, laten we hopen op een snel effect.

Postcrossing

Postcrossing

Met vlagen pak ik het weer op, Postcrossing. Dan verstuur ik weer een aantal kaarten en is het weer heerlijk wachten bij de brievenbus. Vanavond zag ik dat er nog één kaart onderweg is, naar China, al 48 dagen. Maar dat is voor China geen uitzondering, daar duurt het vaak wat langer.
Inmiddels heb ik via Postcrossing de afgelopen jaren 178 kaarten verzonden, dat is inclusief de 2 die er nu klaar liggen. En er zijn er genoeg die er heel veel meer hebben verzonden.

Het leukste vind ik het om vintage kaarten te versturen, daar heb ik inmiddels een voorraadje van liggen. Oude Franse reclames of andere oude tekeningen. Hieronder zie je een aantal kaarten, die ik heb verzonden. Mijn laatste ingeving is om de kaarten te scannen en op te slaan in iPhoto. Ik hang er dan de locatie aan waar ze naar toe zijn verzonden. Zo krijg ik een wereldkaartje met allemaal plekken waar ik een kaartje naar toe heb gestuurd. 🙂

NL-2008954 NL-2284929 NL-2285962

#100daysofmees

Er is natuurlijk maar één logisch vervolg op #100daysofsisters. En dat is #100daysofmees. Waarschijnlijk heeft hij er ook minder snel genoeg van dan de meiden. 😉
Alhoewel de foto maken bij hem toch wel een uitdaging blijft, want Mees is altijd erg benieuwd wat er op het schermpje van mijn telefoon gebeurd.

#100daysofsisters: 100!

Vandaag was het zover, op Valentijnsdag maakte ik de 100ste #100daysofsisters-foto. De serie is nu compleet en het is een leuke verzameling geworden. Misschien moet ik er een aantal van af laten drukken, misschien in zo’n Instagram-boekje van Hema. Hieronder zie je trouwens de laatste foto, de meiden vinden het wel prima dat het nu voorbij is.

Nummer 100

Maar wat nu? Kom ik nu in een groot zwart gat terecht of ga ik door? Door met een ander thema? Of neem ik even een pauze, doe ik wat ideeën op en komen er nog meerdere series van 100? Ik weet het nog niet, ik denk er nog even rustig over na. Ik vond dit in ieders geval leuk om te doen, vooral om al die foto’s zo achter elkaar te zien. Ik houd je op de hoogte!

Benthe leert lezen

Benthe leert lezen

Nu Benthe 6 jaar is, lijkt het wel of ze nog gemotiveerder is om te leren lezen. Dat ze hiervoor ook mooie cadeaus kreeg op haar verjaardag draagt hier vast aan bij.

Leren lezen
Zo kreeg ze een magnetische letterdoos van Maan Roos Vis, waarin verschillende bladen zitten met, bijvoorbeeld, plaatjes waar je woorden onder kunt leggen. Een modern leesplankje. Je legt het blad met de opgaven op de metalen deksel en de magnetische letters zorgen er voor dat alles netjes op zijn plaats blijft. Het werkt dus erg handig en Benthe vindt het leuk om te doen.

Ook kreeg ze het boekje ‘ik ga al lezen’ van Uitgeverij Kluitman, waarin éénlettergrepige woorden staan. Iedere avond, voordat ze gaat slapen, wil ze in het boekje oefenen. Sommige letters vindt ze nog moeilijk, maar dan nemen we gewoon extra de tijd voor de letter en het woordje waar het bij hoort.
Toen Sterre in groep 3 startte met lezen, vertelde de juf dat we er op moesten letten dat ze woorden niet ging raden. Sterre las vlot, waardoor ze niet alle woorden afzonderlijk ging spellen en er dus een risico was dat ze ging raden wat er stond.
Ik merk dat ik die tip van de juf goed heb onthouden. Want als er in het boekje een plaatje bij staat, dan weet je toch gewoon al wat er staat? Dus eerst spellen en dan het hele woord lezen. En zo begint Benthe al een beetje te lezen. Erg leuk. Ik ben benieuwd of ze net zo’n boekenwurm zal worden als haar grote zus.

Pin It on Pinterest