Hondenpoep 2.0

Het is een irritatiepuntje, hondenpoep. En dan vooral hondenpoep, die niet wordt opgeruimd en waar je in stapt of met een kinderwagen door heen rijdt.
Maar de laatste tijd is er een nieuwe rage in hondenpoep-land, namelijk hondenpoep in plastic zakjes. Daarbij is de uitvoering goed, alleen de afwerking verdient nog wat extra aandacht. De poep wordt netjes in een zakje gedaan en vervolgens op de stoep of in de struiken weer weggegooid.

Dat begrijp ik dus niet. Dan neem je al een zakje mee, je raapt die drol al op en vervolgens gooi je dat zomaar weg. Nog meer plastic in de natuur. Als je al zover bent, dan kun je net zo goed dat zakje meenemen naar de dichtstbijzijnde vuilnisbak en het daar netjes weg gooien.

Afgelopen zondag, in de duinen, viel het me ook weer op. Overal plastic zakjes. In zo’n natuurgebied vind ik het nog merkwaardiger. Daar ga je naar toe om te genieten van de omgeving en die vervuil je dan meteen maar even.
Zo zonde en zo onnodig!

365 dagen

Al 2 keer ben ik begonnen met een 365 dagen project. Maar ik denk dat ik nu tot de conclusie moet komen dat dit soort ‚projecten’ voor mij niet zijn weggelegd. Vol goede moed begin ik er aan en maak ik braaf iedere dag een foto. Want dat is het enige dat ik voor mijn 365 project moet doen, iedere dag een foto maken. Maar dan ga ik het een paar keer vergeten. En na een aantal keren vergeten, geef ik het dan maar helemaal op.

Het is hetzelfde als het maken van een Daily Mugshot. Als je dat iedere dag doet, krijg je een erg leuk effect. Maar ondanks het leuke effect, lukt me dat ook weer niet. Terwijl ik toch zowat elke dag achter de laptop zit.

En dat geeft allemaal niet. Maar ik moet voor mezelf nu wel de conclusie trekken dat die dingen voor mij niet zijn weggelegd. Ik moet er gewoon niet meer aan beginnen.

wpid-365-2011-04-29-07-50.jpg

Doorslapen

Vanochtend werd ik wakker en dacht: ‘fijn, weer een nacht doorgeslapen!’. Het gaat de laatste tijd goed met het slapen van Benthe. Deze week al 4 keer wakker geworden en verbaasd bedacht dat we er ’s nachts niet uit hoefden.Benthe Vannacht bleek die verbazing niet helemaal terecht, want Joris vroeg of ik Benthe had gehoord. Euh, niet dus, daar ben ik door heen geslapen. Blijkbaar moest de deur van Benthe open en riep ze daarom even. Nadat die open was en ze weer goed onder haar dekbedje lag, ging ze weer slapen. Dat viel wel mee.

Maar wat is het heerlijk om die nachten weer door te slapen. Om ’s nachts geen strijd aan te gaan om haar weer in bed te krijgen. Om uitgerust wakker te worden. En nu hopen dat het zo blijft.

Het jaar in 12 maanden – september

September, de maand van:

– een bezoekje aan de oogarts om toch maar eens te kijken naar mijn glasvochttroebeling
– samen met mijn ouders naar de Efteling
– op zondag naar de kerk voor een gospeldienst
– de eerste schooldag van Sterre
– het meeschrijven aan Ladygadgets
– een nieuw seizoen Boer Zoekt Vrouw
– het overlijden van Patrick Swayze
– het jaarlijkse evenement: Talk Like a Pirate-day
– ons weekendje, met z’n tweetjes, naar Gent
– ons 5-jarig, houten, huwelijk
– de 90’s Request op 3fm, met veel leuke muziek en herinneringen
– mijn vader, die wordt opgenomen in het ziekenhuis

september

Samen (via Twitter) tv kijken

Vanavond vond de herdenkingsdienst van Michael Jackson plaats. Samen hebben we gekeken, Joris en ik. Maar we waren niet met z’n tweetjes. Want op Twitter waren er een hele hoop mensen die ook naar de dienst keken. Het was soms net alsof je met een hele huiskamer vol met z’n allen voor de tv zat. Samen commentaar geven op toespraken, de mensen die op het podium staan, samen luisteren naar al die bekende liedjes die voorbij. En samen een traantje wegpinken als de dochter van Michael Jackson over haar vader praat.
Een mooie herdenkingsdienst en een mooie tv avond. Bedankt Twittervrienden!

Pin It on Pinterest