Wat ben je waard als thuisblijfmoeder?

Wat ben je waard als thuisblijfmoeder?

Soms komt het in me op dat ik maar weer eens aan het werk moet. Ik ben inmiddels bijna 5 jaar thuisblijfmoeder, wordt het niet weer tijd voor een baan? Mees is bijna 4, gaat na de zomervakantie naar school en dan? Tja, ik vrees dat die vraag nog veel gaat komen vanuit mijn omgeving, maar wellicht ook vanuit mezelf.

En een baan, aan het werk zijn, misschien voel ik me dan meer serieus genomen. Niet meer het moedertje dat altijd thuis is. Want ja, ik moet bekennen dat het soms zo voelt. Je zou kunnen zeggen dat ik mezelf dan niet zo serieus neem. Het is meteen zo dubbel, want ik weet hoe het is om het werken en moederschap te combineren. Dat leverde me een hoop stress en een aantal bezoekjes aan de psycholoog op. Die bezoekjes waren ook niet meer nodig na het besluit om te stoppen met werken. Er viel een last van mijn schouders toen ik wist dat ik mijn baan op kon zeggen.

Weer aan het werk?

Wil ik daar weer naar terug? En zo ja, wat moet ik dan in hemelsnaam gaan doen? Voor mijn gevoel ben ik er al heel lang uit. Mijn diploma SPH is inmiddels alweer ruim 15 jaar oud en voor het administratieve werk dat ik bijna 10 jaar heb gedaan, heb ik geen diploma. Daar komt nog bij dat ik parttime wil werken en zeker niet meer dan 3 dagen. Staat wel tegenover dat ik qua werkniveau niet zo heel veel eisen heb, ik snap dat ik niet in een topfunctie aan de slag zou kunnen. En dat wil ik ook helemaal niet. Op zich wil ik heus wel doorgroeien in een baan, of me in ieder geval verder ontwikkelen, maar een uitgebreide carrière zit niet in mijn toekomstperpectief.

En die topfunctie, die heb ik nu al wel, want als thuismanager (dat klinkt beter dan thuisblijfmoeder) ben ik hier wel degene die een hoop regelt en zorgt dat alles goed verloopt. Zowel uitvoerend als controlerend. Dat daarin niet iedereen altijd even goed meewerkt zorgt dat het een erg uitdagende functie is, waarin ik me flexibel op moet stellen. Wat dan weer mijn persoonlijke uitdaging is, erg lastig voor iemand die van structuur houdt.
Maar waarom voelt het dan soms zo minderwaardig? Waarom komt er vooral waardering als je werkt, als je voor inkomsten zorgt?

Vragen…

Het houdt me bezig, de ene tijd meer dan de andere. Het roept vragen bij me op, die ik niet meteen voor mezelf kan beantwoorden. En het geeft me een vervelend gevoel, omdat ik me dan gewoon even niet zo gewaardeerd voel als thuisblijfmoeder. Waarschijnlijk zorgt het voor een onzekerheid, die niet zozeer wordt veroorzaakt door mijn omgeving als wel door mijzelf. Genoeg om over na te denken in ieders geval.

Hoe denk jij over thuisblijfmoeders? Ben je er zelf één, koos je daar zelf voor of is het noodgedwongen? Of combineer je het, werk en moederschap. Ook dat kan een bewuste keuze zijn of is het noodgedwongen? En wat is voor jou het ideale plaatje?

De Drie Dingen Tag

De Drie Dingen Tag

Zoals je al wel vaker gemerkt hebt, vind ik het leuk om tags in te vullen. Gewoon om zo wat meer over mezelf te vertellen, maar ook om zelf eens bij wat vragen staan. Soms is het wat diepgaander, soms ook niet en is het gewoon leuk om te doen. Deze Drie Dingen Tag kwam ik tegen bij Sims Cup of Tea en wil je weten bij wie zij de tag heeft gevonden, neem dan een kijkje op haar blog.

Noem drie dingen die je in je tas hebt

  • Lippenbalsem, ik kan niet zonder. Ik wissel nog al eens af, nu is het eentje van Rituals
  • Mijn portemonnee. Deze kocht ik in Dublin en is van Cath Kidston
  • Mijn agenda. Dit jaar weer een papieren agenda en ik moet er zelf nog steeds een beetje aan wennen

Noem drie dingen die je standaard op je bureau hebt liggen

Ook hier geen bureau, misschien is de vraag wat er bij me ligt als ik aan het bloggen ben een betere vraag.

  • Wel zo handig, mijn laptop. Sowieso gebruik ik die niet alleen voor het bloggen
  • Mijn telefoon, dat is gewoon handig
  • En een mok, meestal met koffie

Noem drie van je favoriete meubels thuis

  • Onze fijne ruime hoekbank waar we met z’n allen op kunnen zitten
  • Het bijzettafeltje bij de bank als vervanging van de logge salontafel
  • Onze houtkachel, heerlijk warm en heerlijk knus.

Valt die laatste wel onder meubels? Geen idee, maar het is wel duidelijk dat de woonkamer een favoriete plek is.

Noem drie favoriete fruitsoorten

  • Meloen
  • Aardbeien
  • Mango

Noem drie blogs die je dagelijks bezoekt

Het bezoeken van blogs blijft een ontdekkingstocht en ik probeer ook regelmatig nieuwe te ontdekken. Degene die ik dagelijks bezoek zijn:

En dan is het jammer dat ik er maar drie mag noemen…

Noem drie dingen waar je nu aan denkt

  • Dat ik geen idee heb hoe laat onze oudste thuis komt en ik dat graag wil weten
  • Dat het zonnetje zo heerlijk schijnt en de was buiten zo lekker droogt
  • Dat ik dadelijk op een andere stoel ga zitten, want die Stokke stoel zit niet zo heel lekker

Noem drie bloggers met een leuke persoonlijkheid

De blogwereld is een hele sociale wereld, als je dat tenminste zelf ook wilt. Ik ben meer op mezelf en ken niet zoveel bloggers persoonlijk. Dus geen idee of iemand een leuke persoonlijkheid heeft. Maar goed, ik zal eens een gokje wagen, laat me maar weten of ik het goed heb. 🙂

Noem drie van je favoriete sporten

Er is er maar eentje die ik zelf actief uitvoer. Nou ja, nu tijdelijk niet, helaas. Ik hoop binnenkort weer wel, want deze staat echt op 1 en ik vind het zo’n gemis dat het nu niet gaat.

  • Dansen, om zelf te doen en te kijken
  • Atletiek, om aan te moedigen
  • Wielrennen, om te kijken op tv

Noem drie dingen waar je gelukkig van wordt

  • Ons gezin
  • Rust in mijn hoofd
  • Een mooie wolkenlucht met een fijne hoeveelheid zon

Noem drie vakantiebestemmingen waar je naartoe wilt

Ik ben niet zo’n wereldreiziger, dus dit vind ik nog best een lastige vraag…

  • Berlijn
  • Dominicaanse Republiek (dat komt door Wie is de Mol, zo mooi)
  • Denemarken

Noem drie dingen die je dit jaar nog wilt doen

  • Weer gaan dansen
  • Veel boeken lezen
  • Mijn #52wekenanderskijken cursus goed afsluiten en bedenken wat ik dan ga doen

En zo is het uiteindelijk nog een hele lijst geworden. Vind je het een leuke tag en vul je ‘m ook in? Laat het me weten, ik ben erg benieuwd naar jouw antwoorden!

Op mijn tenen lopen…. update

voeten-02349

Vorige week plaatste ik een bericht over mijn zere voeten en mijn eigen diagnose. Inmiddels zijn we weer een weekje en een bezoek aan de fysiotherapie verder. Dan gaat het vast wel weer een heel stuk beter. Maar nee hoor, dat is helaas niet zo.
De fysiotherapeut kwam tot de conclusie van ontsteken pezen. Dat zijn dezelfde klachten als hielspoor maar een ander oorzaak. Hielspoor heeft meer te maken met een verkalking, dus is chronischer. Lijkt mij dan. De fysiotherapeut keek naar mij houding en naar mijn voeten. Mijn houding was prima, mijn voeten zijn doorgezakt. Daardoor zijn ze slapper en kwetsbaarder. Mijn rechtervoet werd ingetapet, om het verschil te voelen tussen mijn voeten en ik kreeg oefeningen mee. Zooltjes zijn ook besteld, zodat de stand van mijn voeten wordt verbeterd. En verder moet ik het rustig aan doen, niet dansen dus. Maar dat had ik al wel verwacht, ik merkte al wel dat rust een positief effect heeft.

Gaat het nu inmiddels beter? Nee, dat kan ik nog niet zeggen. Alhoewel ik nu wel meer ibuprofen slik en merk dat dit de pijn vermindert, blijf ik last houden van erg pijnlijke voeten. En daardoor pijnlijke enkels en knieën, omdat ik steeds mijn voeten wil ontlasten. Dus dat betekent aanstaande maandag weer geen dansles, nog steeds rustig aan doen en iedere avond vroeg naar bed. Dit laatste omdat het gewoon heel vermoeiend is, de hele dag met pijn lopen.

Ik heb er goed de balen van. Hoopte dat het minder zou worden. En ja, dat wordt het ook, als ik niets doe. Maar niets doen als je een gezin hebt, dat lukt dus niet. Dan voel ik me schuldig als ik Mees te lang met de iPad laat spelen of tv laat kijken. Dat er niet wordt gestofzuigd, ik achter loop met was vouwen en eigenlijk achter loop met alles. Dus als ik merk dat het wat beter gaat, dan ga ik toch weer aan de slag. En denk ik, het gaat best goed eigenlijk. Tot ik de volgende ochtend weer wakker word en ik met veel pijn mijn bed uit kom. Dan begint het weer van voren af aan.

Op mijn tenen lopen…

voeten-02349

Op mijn tenen lopen, letterlijk. Dat is wat ik doe om de pijn in mijn voeten wat te verminderen. Sinds een aantal dagen, een kleine week, heb ik ontzettende pijn in mijn voeten. Vooral in mijn hakken. En vooral al ik ’s ochtends op sta of als ik even heb gezeten. Na wat onderzoek op Google kom ik tot de voorlopige conclusie dat het hielspoor is. De beschrijvingen en symptomen komen overeen met mijn klachten, dus de diagnose was zo gesteld.

Natuurlijk laat ik dat nog wel even checken. Maandagavond ga ik naar de fysiotherapeut. Hopelijk kan hij me snel weer oplappen, zodat ik gewoon kan gaan dansen en ons uitstapje naar Dublin binnenkort pijnloos kan verlopen.

Maar misschien ben ik wel iets te optimistisch. Want mijn gezoek op Google geeft aan dat het verstandig is om rustig aan te doen en dat het wel een poosje kan duren. Dat zijn dan vast de uitzonderingen en daar hoor ik dan weer niet bij. 🙂

Heb je ervaring met hielspoor en heb je tips? Ze zijn welkom! Vooral over dat rusten. Ik merk namelijk dat als ik even rustig heb gezeten, het erg pijnlijk is om weer te gaan lopen. Ik blijf dan liever in beweging, zodat de pijn net wat minder is.

Parijs

Parijs

Jaren geleden, in 2002,  bezochten Joris en ik Parijs. Samen met de Thalys. Nog voor de tijd van trouwen en kinderen. In een tijd dat je dat zorgeloos kon doen. Het was wel na 9/11, maar dat voelde als ver weg. Iets wat hier niet zou gebeuren.
Ik merk dat het zorgeloze aan het verdwijnen is. Ik merk dat ik angstiger word, een angst die ik eigenlijk niet toe wil staan.

Want wat er gisterenavond en vannacht allemaal in Parijs is gebeurd, dat is verschrikkelijk en onvoorstelbaar. Een onvoorstelbare hel waarin onschuldige mensen zijn omgekomen. Gisteravond zagen we de eerste berichten voorbij komen. Een schietpartij in een restaurant, verschrikkelijk. Dan word je wakker, leest het nieuws en komt aantallen van 153 doden tegen. Je wilt alle berichten lezen, maar toch weer niet. Bij ieder bericht wordt het ongeloof groter.

Eigenlijk wil ik gewoon terug naar die zorgeloze tijd, de tijd dat we veilig met de Thalys naar Parijs gingen en rond slenterden in deze prachtige stad. Komt dat ooit nog terug?

parijs-0022

 

parijs-0018

Goed geregeld met hormonen

Goed geregeld met hormonen

Vanochtend haalde ik, bij de apotheek, mijn herhalingsrecept voor de pil op. Sinds 3 maanden slik ik die namelijk weer. Ik schreef al eerder over PMS en de klachten die ik daarbij had. En dat was nog niet eens de eerste keer, het kwam in 2010 ook al eens ter sprake.

De pil, ik ben er geen fan van. Hormonen slikken voelt onnatuurlijk en is het eigenlijk ook. Maar we kunnen concluderen dat de PMS heeft gewonnen. Mijn klachten namen toe, van de 4 weken was ik 1 week (met de neiging naar 8 dagen) helemaal ontregeld. Wilde ik het liefste onder een dekbed liggen, de hele dag, de hele week. Kwam er niets uit mijn handen, voelde ik me erg neerslachtig en wilde ik weg zijn van alles. Dat werd behoorlijk heftig, dus werd het tijd om een bezoekje aan de huisarts te brengen. En eigenlijk alleen maar voor een recept voor de pil. Want dat leek me de beste oplossing.

Nu, 3 maanden verder, lijkt het nog steeds de beste oplossing. Mijn klachten zijn een heel stuk verminderd. Ik wil tenminste niet meer hele dagen onder een dekbed liggen en voel me niet meer zo neerslachtig.

De laatste tijd was de pil weer regelmatig negatief in het nieuws. Die berichten heb ik maar met een korreltje zout genomen. Ja, het is erg onnatuurlijk, die hele pil. Maar het helpt mij nu wel om alles normaler te laten verlopen. En dat is me toch ook veel waard, want met 3 kinderen is het erg lastig om een week onder een dekbed te kruipen.

Pin It on Pinterest