In de draagzak

Vorige week bezocht ik een draagdoekconsulent. Zij kon mij de Storchenwiege draagzak laten zien en uitleggen. Die bleek eenvoudig in gebruik, en vond ik er ook leuk uitzien, dus de keuze was snel gemaakt. Omdat de kleur, die ik graag wilde, niet op voorraad was, moest ik nog even geduld hebben. Maar afgelopen donderdag kon ik de draagzak op gaan halen.

Gisteren zijn we er voor de eerste keer een stuk mee gaan wandelen. En dat ging goed. We zijn naar Kasteel Nemerlaer gewandeld, hebben daar wat gedronken en zijn weer naar huis gewandeld. In totaal was het zo’n 4,5 kilometer, een goede oefening.
Dat was niet het enige dat ik heb geoefend. Tijdens onze drinkpauze was het voor Mees ook tijd om te drinken. Dus meteen geoefend met voeden in het openbaar. Ik had een hydrofiel doek meegenomen om het toch wat te bedekken. En dat ging goed. Het voelde wat onwennig, maar gelukkig was het rustig op het terras.
En hoewel ik er vandaag een beetje door heen zit door slaapgebrek, dat is dan toch wel een voordeel van borstvoeding. Je hebt het altijd bij de hand.

In de draagzak

We doen een poging om met zijn 4-tjes op de foto te gaan.

3 weken

Inmiddels is het al weer 3 weken geleden dat Mees is geboren. Maar eigenlijk voelt het alsof hij er altijd al bij hoorde. Het gaat ook allemaal goed, het is een tevreden baby. Behalve als hij in zijn eigen bedje moet slapen, dat vindt hij maar niets. Met als gevolg dat ik mijn nachten door breng met Mees slapend op mijn buik. Gelukkig kan ik zelf ook wel wat slapen, maar ik begin nu wel te merken dat het wat op gaat breken. Maar goed, uiteindelijk zal dat ook wel beter gaan.

Sushi

Voor alles is een eerste keer, zo ook voor het eten van sushi. Waarom ik het nog niet eerder op heb, geen idee. Misschien omdat het meestal wordt bereid met vis en ik ben niet zo’n vis-eter. Maar nu ik niet meer zwanger ben, leek het me een mooi moment om toch te gaan proeven.
Dus gisteren ging Joris op pad om sushi te halen. En tja, wat zal ik er van zeggen. Ik vond het niet vies, lustte het wel, maar het is niet zo dat ik het helemaal geweldig vond. Toch ben ik blij dat ik het eindelijk geproefd heb, want nu weet ik in ieders geval dat ik het niet ontzettend smerig vind. En je moet alles een keer proberen, toch?

Alweer een week later

Gisteren was Mees alweer een week oud. En het is een cliché, maar de tijd vliegt echt voorbij! Gisteren was het ook de laatste dag van onze kraamhulp, Els. Met een kraamhulp is het altijd maar afwachten wie je in huis krijgt. Maar deze keer hadden we het weer getroffen, een gezellig mens. Niet te flauw en een goede hulp bij de borstvoeding. Want dat laatste vond ik toch wel spannend, om dat weer te proberen. Maar een week later kan ik zeggen dat de borstvoeding goed verloopt en dat Mees er goed op groeit. Hij zat afgelopen week al weer boven zijn geboortegewicht, hij krijgt genoeg binnen.

Zo’n laatste dag met de kraamhulp voelt voor mij altijd een beetje raar. Iemand die je de week van te voren nog niet kende, maak je in een week van heel dichtbij mee. En na een weekje vertrekt ze dan weer. En ik hou niet zo van afscheid nemen, ben er ook niet goed in. Weet niet goed wat te zeggen of te doen. Natuurlijk hadden we nog wel een kadootje gehaald. Afgelopen week hebben we het regelmatig gehad over de fruitbomen in onze tuin. En over de kruisbessen. Dus voor Els hebben we een kruisbesstruik gehaald. Een keer wat anders dan een bosje bloemen en wat persoonlijker.
In het zorgplan liet Els nog een lief gedichtje achter en haar mailadres. Dus ik zal haar eens mailen, wat foto’s sturen voor in het plakboek en een link naar mijn blog. Misschien vindt ze het wel leuk om te lezen!

En Els, mocht je dit lezen. Hartstikke bedankt voor de fijne kraamweek. We vonden het erg fijn dat jij die eerste week bij ons was.

Geboortekaartje

Afgelopen week zijn de geboortekaartjes de deur uit gegaan. Ik vind dat altijd spannend om te versturen.

Geboortekaartje Mees voorkant Geboortekaartje Mees achterkant
Geboortekaartje Mees binnenkant

365 dagen project

Het is voor de hand liggend, maar de geboorte van Mees zorgt voor een mooi onderwerp van een 365 dagen project. Dus iedere dag een foto van Mees, gemaakt met mijn Sony Nex 5 of mijn iPhone. De foto’s verzamel ik op een aparte pagina op mijn blog. En zo komt er een mooi overzicht (hoop ik) van het eerste jaar van Mees.

Pin It on Pinterest