De wc is eng!

De wc is eng!

Dat is voor Mees tenminste de reden om niet naar de wc te gaan. Hij zou dat prima kunnen, maar hij weigert het. Volgens hem zitten er slangen in de wc. Natuurlijk vertel ik hem dat er geen slangen in de wc zitten. Maar volgens Mees zitten die net achter in de wc, je ziet ze net niet, ze zijn er wel.

Ik vind het wel lastig, hoe moeten we hier mee om gaan? Hij is bijna drieënhalf, ik vind het eigenlijk wel tijd worden dat hij zonder luier door het leven gaat. Maar ja, ik geloof niet in een zindelijkheidstraining, hij gaat naar de wc als hij daar klaar voor is. Bij de meiden ging dat prima, die waren niet bang voor de wc. Die angst maakt het traject wel een stuk moeilijker.

Inmiddels neem ik hem weer vaker mee naar de wc. Dat deed ik al wel, maar de laatste tijd wat minder. Nu mag hij mee en mag hij doorspoelen. Ik vertel hem dat er niets gebeurd en dat er met hem ook niets kan gebeuren. Het komt alleen niet aan. Hij houdt vol dat de wc eng is en vertikt het om er op te gaan.

Ik denk dat we in de bieb maar eens op zoek moeten naar wat boekjes over zindelijk worden. Samen erover lezen en door dat lezen laten zien dat het echt niet eng is. Ook het potje zal ik maar wat vaker tevoorschijn halen. Dat vond ie steeds maar niets, wie weet is dat inmiddels verandert. Er kunnen in ieders geval geen slangen in zitten!

Heb jij nog tips?

De favoriete boeken van Mees… en eentje van mij

De favoriete boeken van Mees… en eentje van mij

Iedere avond voor het slapen gaan lezen we Mees een verhaaltje voor. We doen dat meestal om en om. Joris een avond en ik de avond daarna. Mees heeft een duidelijk voorkeur voor bepaalde boeken, waardoor we niet veel variatie hebben in het voorlezen. Met als gevolg dat hij zijn favoriete boeken bijna uit zijn hoofd kent.

Dat is vooral zo bij Rupsje Nooitgenoeg. Dat hoeven we bijna niet meer voor te lezen, hij kan hele zinnen opdreunen. En dan vooral de laatste twee bladzijden. Dat zijn behoorlijke zinnen, met wat pittige woorden. Ze komen er niet allemaal helemaal goed uit, maar wel allemaal in de goede volgorde met als mooie afsluiting de ‘wonderschone vlinder’.

Een andere favoriet is ‘Over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft’. De titel vertelt ook meteen waar het over gaat, want de mol is in dit boek druk op zoek naar degene die op zijn kop gepoept heeft. Met een mooie drol op zijn hoofd gaat hij het verhaal door. De laatste tijd lezen we deze dagelijks voor. Ik denk dat Mees deze ook graag uit zijn hoofd wil leren.

Mijn favoriet is sinds kort deze: Het sprookjesboek van Isak. Die kwam ik laatst tegen in de boekhandel en ik vond de tekeningen zo mooi, dat ik het niet kon laten liggen. Nadat ik het had gekocht, zag ik dat het een boek was van Uitgeverij Snor. Een uitgever met veel mooie boeken en altijd mooi vorm gegeven.
Alleen is dit boek nog geen favoriet van Mees. En dat komt eigenlijk doordat het geen boek is dat je in één keer uit leest, zoals Rupsje Nooitgenoeg en de kleine mol. Er staan verschillende sprookjes uit verschillende landen in. Bekende en minder bekende sprookjes. En wie weer, wordt het ooit toch nog het favoriete boek van Mees.

Wat is er met 2.30 uur?

Wat is er met 2.30 uur?

De laatste dagen verloopt het slapen van Mees weer niet helemaal soepel. Het naar bed gaan, gaat gepaard met heel veel huilen. Dat begint soms al als je het woordje ‘slapen’ alleen maar noemt. De tranen springen dan al in zijn ogen. Het lijkt verlatingsangst te zijn, dat lijkt ons tenminste de meest logische verklaring. En als we hem dan na 22 uur voor de zoveelste keer in bed leggen, gaat hij meestal wel slapen.

Maar dan is het ’s nachts 2.30 uur en wordt hij weer huilend wakker. Het stomme is, dat het dus iedere keer om 2.30 uur is. En we hebben geen idee hoe dat nu kan, steeds diezelfde tijd. Ik begin me zelfs af te vragen of er in het huis ooit iets gebeurd is om 2.30 uur. Tja, je moet toch iets bedenken?
Het gevolg van zijn nachtelijke avonturen is wel dat hij tussen ons in ligt en daar meteen weer verder slaapt. Mees heeft het wat dat betreft goed voor elkaar, ik geloof niet dat die meiden zo vaak tussen ons in hebben gelegen.

Om 7 uur is meneer weer helemaal wakker en klaar om naar beneden te gaan. Want uitslapen na zo’n korte nacht, dat vindt Mees echt niet nodig.

#100daysofmees

#100daysofmees

Het is weer eens tijd voor een nieuwe update, want vandaag maakte ik al weer foto nummer 35. Hieronder weer even wat hoogtepunten onder elkaar.

Een foto gemaakt tijdens carnaval. En dat hele verkleden hoeft niet, maar een beetje rondrennen is dan wel weer leuk. Inmiddels wordt het weer steeds beter en kan de zonnebril weer tevoorschijn komen. Nou ja, wel die van Sterre dan.
Met dat mooie weer is het natuurlijk helemaal fijn om af en toe een bezoekje te brengen aan de ijssalon. Een mooie wandeling met een ijsje is nooit verkeerd.

Favoriet speelgoed

Favoriet speelgoed

SONY DSC

Van Sinterklaas kreeg Mees vorig jaar een brandweerauto met poppetjes die eruit kunnen springen. Uit betrouwbare bronnen weet ik dat Sinterklaas die in deze webwinkel kocht.
Het is een erg leuke brandweerauto, leuk vormgegeven met grappig uitziende poppetjes. Als je op een poppetje drukt en loslaat, springt zo’n poppetje uit de brandweerauto. En dat is natuurlijk helemaal leuk. Daarom ook behoort deze auto wel tot één van Mees zijn favorieten.

Het formaat van de poppetjes is soms wel een nadeel. Ze verstoppen zich graag onder een stoel of bank. Dus soms kruip ik hier over de vloer, op zoek naar een ontsnapt brandweermannetje. Maar gelukkig is het viertal nog steeds compleet.

DSC01401-MOTION

#100daysofmees

#100daysofmees

Inmiddels zijn we alweer aanbeland bij dag 12. Langzaamaan kruipen we de lente in. Nou ja, langzaam. Winter is het niet echt geworden, de lente mag door komen. Dat zal de komende tijd hopelijk wat meer buitenfoto’s opleveren. Want we spelen al steeds meer buiten. Maar tot nu toe doen we het nog even met de binnenfoto’s.

Pin It on Pinterest