Kamp Vught

Kamp Vught

Vorige week bezocht de klas van Sterre (groep 7) Kamp Vught. Ik reed, met een groepje kinderen, daar naartoe en bezocht ook het Nationaal Monument Kamp Vught. Gelegen naast de Justitiële Inrichting waar mensen zijn opgesloten, omdat ze werkelijk iets hebben misdaan.
Het voelde vreemd om die zo naast elkaar te zien, zo naast de overblijfselen van een werkkamp waar vele mensen onschuldig en onder verschrikkelijke omstandigheden zijn opgesloten. En ze liggen eigenlijk niet eens naast elkaar. Want tijdens de rondleiding werd al heel snel duidelijk dat het te bezoeken gedeelte maar een heel klein onderdeel is van een veel groter geheel. Een onvoorstelbaar groot geheel, een geheel vol leed. En waar nog steeds gebouwen van in gebruik zijn. Door het leger bijvoorbeeld. Dat voelt vreemd, gooi die gebouwen toch gewoon allemaal plat, denk ik al snel. Maar nee, ik begrijp wel dat ze er nog staan.

Opdat wij niet vergeten…

Met de kinderen op stap: Van Abbemuseum

Met de kinderen op stap: Van Abbemuseum

Dat je een paar jaar in Eindhoven woont, maar nog nooit naar het Van Abbemuseum bent geweest. Eigenlijk kan dat niet. Maar ja, het is toch gebeurd en afgelopen zondag hebben we dat goed gemaakt. Het zou gaan regenen, ik wilde met de kinderen ergens naar toe, de museumkaarten liggen in de kast, dus de keuze om een museum te bezoeken was snel gemaakt. Ik twijfelde tussen De Pont in Tilburg en het Van Abbemuseum in Eindhoven. Uiteindelijk werd het de laatste, met een speurtocht in een koffertje als doorslaggevende factor.

vanabbemuseum-0420Dus reden we naar Eindhoven en wat was dat lang geleden dat we daar waren geweest! Leuk om weer even in de voor ons toch best wel belangrijke stad te zijn. Voordeel als je de stad kent je ook meteen goed rijdt en al snel stonden we voor de ingang van het museum. Die vond ik al mooi en als je de hal binnen stapt maakt het museum meteen een goed indruk.

Het museum bestaat al 80 jaar, het opende zijn deuren in 1936 en straalt ook een mooie oudheid uit. Dat heeft de sigarenfabrikant Henri van Abbe (de oprichter) toch mooi neergezet. Binnen wordt het oude mooi gecombineerd met het nieuwe. Er is een heel nieuw deel aangebouwd, geopend in 2003, met veel licht, mooie trappen en doorkijkjes. Het is echt een museum waar je doorheen kunt dwalen en steeds nieuwe dingen ontdekt.

Wij gingen op ontdekkingstocht met behulp van een speurtocht in een koffertje. In dat koffertje zat een boekje en allerlei spulletjes om de opdrachten mee te maken. Wil een museum kinderen als bezoekers aantrekken dan is zo’n speurtocht echt een must. Het maakt het bezoek leuker en kinderen gaan vanabbemuseum-0432beter naar de kunstwerken kijken. Daar leer ik zelf weer van, omdat ze op een heel andere manier kijken en andere dingen zien die mij niet opvallen. En ik ben niet zo’n geoefende kunstkenner dat ik een hele theorie los kan laten op een paar schilderijen, dus daar kan ik ze ook niet mee vermaken. 

We gingen op zoek naar de toverspreuk voor Kevertje Kuso en kwamen zo overal in het museum. Tenminste, dat denk ik. Want soms voelt het Van Abbemuseum een beetje als een doolhof en kom je steeds weer wat anders tegen. Dat vind ik mooi in een museum, dat het voelt als een ontdekkingstocht, op zoek naar allerlei mooie dingen. En het lukte om alle opdrachten te vinden en te beantwoorden, dus de toverspreuk is gevonden!

Het was een fijn museumbezoek, het was mooier dan ik had verwacht en ik zou nog wel een keer terug willen. Gewoon een keer in mijn eentje om eens lekker rond te dwalen. Wie weet ga ik dat gewoon doen, lijkt me heerlijk ontspannend! 

Wil je meer foto’s zien van ons museumbezoek? Die vind je hier.

Met de kinderen op stap: De Groene Poort

Met de kinderen op stap: De Groene Poort

In de meivakantie gingen we met de kinderen naar De Groene Poort in Boxtel. Een museum over de oertijd en een museum dat al een tijd op mijn lijstje stond om eens te bezoeken. Daardoor had ik misschien wat hoge verwachtingen en kwamen deze ook uit?

Daar kan ik meteen duidelijk over zijn, wat mij betreft kwamen die hoge verwachtingen niet uit. Het is een leuk museum om eens te bezoeken, maar misschien ben ik teveel verwend met het Natuurmuseum. Daar is alles netjes uitgestald met een duidelijke uitleg. Mooi strak met mooie belichting. En dat is bij De Groene Poort een stukje minder. Het is wat rommelig en ik kon maar weinig uitleg vinden over hetgeen er in de vitrines ligt. De aandacht wordt meer gelegd naar de grote dinosaurussen, die je binnen en buiten vindt. Maar ook daar zou ik wel wat meer informatie willen, meer dan alleen een naam die ik niet uit kan spreken.

groenepoort-04794Mees vond het helemaal geweldig en was best wel onder de indruk van de grote dinosaurussen. Dat snap ik wel, want sommige waren echt heel erg groot en staken boven alles uit.
Maar de meiden, die hadden het na een tijdje wel gezien. Vooral Sterre had niet veel interesse voor de dino’s. Dus na een rondje door het park en even spelen in de speeltuin zijn we weer gegaan.

Zelf vond ik het wel mooi om alle planten te zien die overal op het park staan. Heel veel verschillende soorten, soorten waar ik nog nooit van heb gehoord. Maar hoort dat bij de oertijd?
Misschien is dat het gewoon. Noemen ze zichzelf een oertijdmuseum, maar is de focus er niet helemaal. Er gebeurt teveel er omheen, van alles wat volgens mij niets met de oertijd te maken heeft. Of ik heb er helemaal niets van begrepen, maar dan zou ik graag wat meer uitleg vinden.

De uiteindelijke conclusie. Het was leuk om een keer te zien, dat wild ik ook graag. Maar daar blijft het dan bij. Jammer, want ik denk echt dat er veel meer van te maken is. Alleen al even alles goed orderen en wat meer uitleg. Dat zou al veel helpen.

Ik maakte nog wat meer foto’s tijdens ons bezoek aan De Groene Poort, die vind je hier.

 

Proefdraaien met de caravan

Proefdraaien met de caravan

Jaren was de vouwwagen ons onderkomen tijdens de vakantie. Heerlijk ruim en redelijk comfortabel. Maar het afgelopen jaar verkochten we de vouwwagen. Mijn schoonouders hebben namelijk een caravan, die ze niet zo vaak meer gebruiken. En wie weer is het iets voor ons om over te nemen. Maar voordat we met de caravan naar Frankrijk rijden, is het wel zo handig om eerst maar eens proef te draaien, een beetje in de buurt. Dus de dag na Koningsdag vertrokken we met de caravan achter de auto naar Schijndel. Op naar camping ’t Skonste Plekske in Schijndel.

Bij aankomst was het nog lekker rustig op de camping. Heel vreemd was dat niet, het was koud en nat. Geen ideaal kampeerweer, maar wel mooi weer om de caravan te testen. Genoeg momenten om binnen te zitten namelijk.
Handig ook dat de camping vlak bij de grote kampeerwinkel De Wit ligt, mochten we nog iets nodig hebben.

Schijndel-04804

Het weer werd beter, de camping werd drukker en de caravan beviel uitstekend. Heerlijk om in een gewoon bed te slapen, stukken beter dan die houten plank in de vouwwagen, waarbij ik regelmatig bang was er af te vallen.. Bijzonder ook om stromend water te hebben. En nog luxer, een eigen wc. Met de koude avonden was de kachel ook erg fijn.

Schijndel-04770

Het proefdraaien is uitstekend bevallen, de caravan mag mee naar Frankrijk. Ik verheug me er nu al op en hopelijk hebben we dan de kachel niet nodig!

Andere schooltijden, dat wordt wennen?

Andere schooltijden, dat wordt wennen?

Aan het begin van deze maand ging er, vanuit school, een enquete de deur uit. Een enquete over andere schooltijden. Met de vraag of we de oude schooltijden willen behouden, van 8.30 uur tot 15.30 uur met een lange lunchpauze, of willen we over naar een continu-rooster, waarbij de kinderen om 8.30 uur beginnen en om 14.30 uur klaar zijn? Wel met behoud van de vrije woensdagmiddag.

We bespraken het met de kinderen en zij gaven de voorkeur aan om op school te eten (dat wilde Benthe altijd al heel graag) en tot 14.30 uur naar school te gaan. Nou ja, dat klopt niet helemaal. Er was ook nog de optie van 8.25 uur tot 14.15 uur en dan woensdag tot 12.30 uur. Voor ons maakte dat niet zo heel veel uit. Maar duidelijk was wel dat de meiden het wel een goed plan vonden, die andere tijden. En dat uurtje extra in de middag lijkt me zelf ook wel prettig.

Gisteren was het dan zover, de uitslag werd bekend gemaakt. En inderdaad, we gaan over naar andere schooltijden. Vanaf volgend schooljaar gaan de kinderen van 8.30 uur tot 14.30 uur naar school en eten ze daar een boterham. Mees mag dus meteen mee in dit nieuwe ritme, dat vind ik wel een beetje spannend. Maar fijn dat ze om 14.30 uur al klaar zijn en nog lekker de tijd hebben om te spelen of om gewoon even bij te komen van de schooldag.

Voor ons betekent dat wel dat we ’s ochtends wel even aan de bak mogen. Er moeten 3 broodtrommels en 3 fruitbakjes gevuld worden. Maar dat zal ook snel genoeg wennen.

Welke schooltijden zijn er op de school van jouw kinderen en hoe denk jij over het continu-rooster?

Beugelen

Beugelen

Het was te verwachten, onze oudste dochter die zou gaan beugelen. Zelf heb ik nooit een beugel gehad. Mijn vroegere tandarts, niet degen die we nu hebben, vond het nooit zo nodig. Toen ik het uiteindelijk wel nodig vond was mijn overbeet alleen nog te verhelpen met een kaakoperatie. Tja, dat zag ik dan niet zo zitten.

Gisteren zat onze dochter van 10 in de tandartsstoel voor, zeg maar, de voorronde van het beugelen. Ze moest happen, mocht vragen beantwoorden en werd op de foto gezet. Dat happen vond ik nog best akelig, maar het werd goed doorstaan. Al werd die groene klei en de smaak daarvan niet zo goed gewaardeerd. Nadat het happen achter de rug was, was eigenlijk het ergste voorbij.

Bij de vragenlijst werden de vragen echt aan Sterre gesteld, ik was soms de hulplijn, maar ze beantwoordde alles zelf. Ook de vraag of ze gepest zou worden als ze een beugel had werd gesteld. Ze verwacht zelf niet dat dit gaat gebeuren en ik eigenlijk ook niet. Maar dat de vraag er in zat vond ik eigenlijk wel erg goed. Want het zou natuurlijk kunnen, dat het een aanleiding is om te gaan pesten. Vooral omdat er in de klas nog niet zoveel kinderen een beugel hebben. Maar er gaan er wel steeds meer bij komen, er zitten er al een paar in hetzelfde traject, geloof ik.

Daarna maakte de tandarts nog een aantal charmante foto’s, waar haar tanden goed op te zien zijn. En na een overzichtsfoto in het röntgenapparaat mochten we al weer naar huis. Na de meivakantie mogen we terug komen. Dan horen we het behandelplan en wat voor soort beugel het gaat worden. Wordt vervolgd dus!

Pin It on Pinterest