Aan de wandel…

wandelen-02742
wandelen-02733
wandelen-02732

En mooie luchten waren er genoeg. De zon stond nog niet zo hoog, dus dat gaf een mooi effect. Zonnestralen die tussen de bomen door schijnen en zo kleine stukjes bos opwarmen. Dat blijft een mooi effect, een lichteffect van de natuur zelf.

Nu bedenk ik me dat het over 2 weken al weer kerstvakantie is. Dat wordt dus met het hele gezin de bossen in. 🙂

Ons twee-wekelijkse wandeling was al een aantal keren uitgesteld, maar vandaag was het weer zover! Heerlijk met z’n tweetjes aan de wandel. Genieten van de omgeving en de rust en ruimte om even lekker bij te praten.
Het weer werkte weer erg fijn mee, het zonnetje scheen mooi.

De camera had ik dus maar mee genomen. Kon ik meteen even wat lucht-foto’s maken, het onderwerp van deze week voor de 52 weken anders kijken cursus.

wandelen-02722
wandelen-02739
Een zondagse wandeling

Een zondagse wandeling

Na een regenachtige zaterdag genoten we zondag extra van het heerlijke zonnetje. We trokken de wandelschoenen aan en gingen op weg naar de Kampina. Iedere keer weer vind ik het zo bijzonder dat er zo veel mooie natuur vlakbij is. En hoewel de winter niet mijn favoriete seizoen voor foto’s is, was het licht toch erg mooi. Winters koel, maar dan met een zonnetje. De camera moest dus mee. 🙂
En we liepen best wel een eindje, zo’n 4 kilometer. Voor de meiden meteen een goede oefening voor de avond4daagse en Mees besloot het laatste stukje ook maar even uit zijn wandelwagen te komen.

Kampina-7769
Kampina-7780
Kampina-7793

Wil je meer foto’s zien? Kijk dan hier.

Idyllisch wandelen… Nou ja, niet helemaal

Idyllisch wandelen… Nou ja, niet helemaal

Je kent het wel, van die idyllische plaatjes van gezinnen samen in het bos. Vooral zo met de sneeuw, want dat maakt het plaatje extra bijzonder. En zondagochtend is daar natuurlijk een erg mooi moment voor.
Dus gingen we op pad, met z’n 5-en. De ochtendzon, de witte sneeuw, een stoere man die de slee trekt met daarop 3 kinderen. Het zorgde voor een mooi plaatje. Voor eventjes….

Want zodra we een beetje in de buurt kwamen van het bos, kreeg Benthe ontzettende buikpijn (nee, niet door het bos) en wilde naar huis. De buikpijn was flink, de tranen liepen over haar wangen. Met het bos in zicht besloot Joris met haar naar huis te gaan. Ik zou met Sterre en Mees nog even verder gaan.

We waren nog geen 100 meter onderweg of Mees had besloten dat hij alleen nog maar gedragen wilde worden. Dat vond ik geen goed plan. Hij kan gemakkelijk lopen of op de slee, maar geen van beide was een goede optie. Daar kwam ook nog eens bij, dat Mees weigert om zijn wanten aan te doen. Dus werden zijn handen kouder en dat draagt niet bij aan opgewekt humeur. Nou ja, dat opgewekte humeur was sowieso al ver te zoeken.

Echt, we stonden aan de rand van het bos, het pad al in zicht en we zijn naar huis gegaan. Dat was nog een hele onderneming met een peuter, die alleen maar gedragen wil worden en koude handjes heeft. Joris was inmiddels thuis gekomen, heeft Benthe op bank geĂŻnstalleerd en is onze kant weer op komen lopen.

Dat was dan onze idyllische zondagochtend in de sneeuw. Om het met Sterre dan maar een beetje goed te maken zijn we met de slee boodschappen gaan doen. We namen een omweg door het park en genoten daar toch nog even van de sneeuw.

Paard in de sneeuw
Lindepark Oisterwijk

Twitterwandeling, de herfsteditie

Twitterwandeling, de herfsteditie

We blijven het goed volhouden, de twitterwandeling. En we worden er voor beloond, want gisteren gingen we weer fijn aan de wandel onder het genot van een heerlijk herfstzonnetje. Deze keer wandelden we een keer ’s middags, dat was volgens mij voor het eerst. Maar dat beviel eigenlijk prima. Het licht was erg mooi, doe daarbij een mooie route en je hebt een mooie wandeling door de Oisterwijkse bossen.

In plaats van lunchen sloten we deze keer af met warme chocomel met slagroom. Nou ja, of een glas rode wijn, trappist, spa rood of wat dan ook. 🙂
De volgende editie staat inmiddels weer gepland, natuurlijk weer in het voorjaar! Zin om mee te gaan?

twitterwandeling2014herfst-7381twitterwandeling2014herfst-7328twitterwandeling2014herfst-7337
twitterwandeling2014herfst-7319
twitterwandeling2014herfst-7357twitterwandeling2014herfst-7420

 

Herfstkleuren

Herfstkleuren

Ik vind het soms erg fijn om alleen een eind te gaan wandelen. Even een flink stuk lopen, het hoofd leeg maken. En natuurlijk genieten van de omgeving. Dan moet ik de camera natuurlijk meenemen. Want ik zie van alles om me heen dat ik vast wil leggen.
Bijzonder ook dat ik op 2 november genoeg heb aan een vestje, het is nog zo warm. Ondanks de warmte is het volop genieten van de herfstkleuren. Want al doen de temperaturen het niet vermoeden, het is toch echt herfst.

herstkleuren herfstkleuren herfstkleuren

Herfstzonnetje

De Pierenberg (ligt het in Oisterwijk of Moergestel) kende ik van naam, maar met het schaamrood op de kaken moet ik bekennen dat ik er, tot vandaag, nog nooit ben geweest. Waarom niet, ik heb geen idee. Want het is mooi stukje natuur, een soort van mini-duinen. Met dit heerlijke herfstzonnetje is bijna alles mooi, maar toch, hier lag het er dan wel erg goed bij.

Het was ook een mooi rondje om te fietsen, via de Pierenberg fietsten we door naar ’t Stokske om vervolgens via de Van Tienhovenlaan weer huiswaarts te gaan. We hebben een fijne luiermiddag verdiend.

Pierenberg

 

Pin It on Pinterest