Vorige week bezocht de klas van Sterre (groep 7) Kamp Vught. Ik reed, met een groepje kinderen, daar naartoe en bezocht ook het Nationaal Monument Kamp Vught. Gelegen naast de Justitiële Inrichting waar mensen zijn opgesloten, omdat ze werkelijk iets hebben misdaan.
Het voelde vreemd om die zo naast elkaar te zien, zo naast de overblijfselen van een werkkamp waar vele mensen onschuldig en onder verschrikkelijke omstandigheden zijn opgesloten. En ze liggen eigenlijk niet eens naast elkaar. Want tijdens de rondleiding werd al heel snel duidelijk dat het te bezoeken gedeelte maar een heel klein onderdeel is van een veel groter geheel. Een onvoorstelbaar groot geheel, een geheel vol leed. En waar nog steeds gebouwen van in gebruik zijn. Door het leger bijvoorbeeld. Dat voelt vreemd, gooi die gebouwen toch gewoon allemaal plat, denk ik al snel. Maar nee, ik begrijp wel dat ze er nog staan.

Opdat wij niet vergeten…

Pin It on Pinterest