Wat was het leuk, de afgelopen 52 weken. Iedere zaterdag een mail met een nieuwe foto-opdracht en daar mee aan de slag gaan. Het zorgde ervoor dat ik anders ging fotograferen en ook echt anders ging kijken. Tenminste, dat gevoel heb ik wel. In de Facebook-groep omschreef ik het zo:

Van macro naar een groter geheel. Ik maakte altijd heel veel macro foto’s, maar ik merk dat ik dit in de afgelopen 52 weken steeds minder ben gaan doen. Ik ben meer op zoek naar een groter geheel met daarin een bepaald element. Dat klinkt cryptisch, maar ik weet niet zo goed hoe ik het beter moet omschrijven.

 
Ik heb het idee dat mijn foto’s rustiger zijn geworden, meer aandacht voor datgene dat ik vast wil leggen. Mijn focus gaat naar een onderwerp met daaromheen een rustige omgeving, zodat de focus bij het onderwerp blijft. Maar het onderwerp hoeft niet van dichtbij te worden vastgelegd, ik vind het leuk om te spelen met de lege ruimte er om heen.

 

Ik heb in ieders geval genoten het afgelopen jaar, genoten van de verschillende uitdagingen, die ik meestal wel, maar soms niet aan ging. Een laatste foto, voor hier dan. Want met fotograferen ga ik zeker door. Er is nog zoveel te zien!

Ik weet dat ik niet alle opdrachten volledig heb afgerond, maar voor mijn gevoel is het nu klaar en heb ik de 52 weken voltooid. Hoe nu verder? Er is een vervolg, een verdiepingsslag. Ga ik daar mee door? Ik weet het nog niet. Mijn eerste reactie is: ja! Maar er hangt natuurlijk wel een kostenplaatje aan en ik moet de afweging maken of het me die investering waard is…

Pin It on Pinterest