Mijn dochters liepen vanochtend samen naar school. Ik keek mee bij het oversteken van de Burgemeester Canterslaan en fietste vervolgens, met Mees achterop, naar school. Daar wachtte ik tot ze daar zouden arriveren. Sterre kwam verontwaardigd aangelopen, ze liepen op het zebrapad op de Gemullehoekenweg en werden bijna aangereden. De automobilist reed gewoon door. Ze was terecht boos. En ik was vooral blij dat ze veilig op school waren aangekomen. Eén stapje verder en het was goed mis gegaan. Dat besef drong later tot me door en inmiddels heb ik een kookpunt bereikt.

Want hoe vaak gebeurt het wel niet dat mijn kinderen of ik bijna van onze fiets worden gereden? Op sommige punten in Oisterwijk gebeurt dat bijna wekelijks. En waarom? Omdat automobilisten in een stalen kooi zitten, waarin ze het idee hebben dat ze alleen op de wereld zijn. Of dat er wel andere mensen zijn, maar dat deze totaal ondergeschikt zijn. Want ik moet ergens zijn, ik moet daar snel zijn en niemand houdt mij tegen. Dat maakt automobilisten egoïsten. Er wordt geen rekening gehouden met andere weggebruikers, met kwetsbare weggebruikers, zoals voetgangers en fietsers.

Automobilisten lijken zich niet te beseffen dat als het fout gaat, het goed fout gaat. Daar sta je dan met je gehaast en een verschrikkelijk ongeluk op je geweten. Maar hé, dat maakt die automobolisten niet uit, want je zult toch maar een minuut later ergens aankomen!

Ja, ik ben boos. Boos op de automobilisten die door onze straat racen, terwijl het een 30 kilometer zone is. Boos op diegene, die vanochtend bijna mijn dochters aanreed. Boos op de persoon die mij en Mees bijna omver reed, omdat hij rechtsaf wilde, terwijl ik daar nog fietste en hij mij dondersgoed had gezien. Boos op die grote bakken (en die zijn er in Oisterwijk een hoop), die je de goot in duwen. Ik ben er echt zo klaar mee.

Maar wat is het ergste? Op school geven de ouders aan dat ze de kinderen met de auto naar school brengen, omdat het zo druk is met auto’s. Ja, daar schiet je dus helemaal niets mee op, zo wordt het alleen maar drukker! Komen de fietsers steeds meer in de minderheid en worden ze meer en meer van de weg geduwd.

Automobilisten, ik hoop dat jullie trots zijn op jezelf. Ik durf straks mijn kinderen niet meer alleen naar school te laten gaan. Dat vind ik nu al moeilijk. Terwijl ik vind dat dit gewoon moet kunnen. Maar blijkbaar zijn jullie te egoistïsch.

En ja, ik scheer alle automobilisten over één kam. Bewijs maar de jij niet zo bent. Houd je aan de snelheid, stop netjes voor een zebrapad, geef voorrang (ook aan fietsers), snijd niemand af en houd gewoon rekening met je mede-weggebruiker. Mijn kinderen en ik bedanken je nu alvast daarvoor.

 

Pin It on Pinterest