Zo op de één na laatste dag nog een behoorlijk challenge, want welke ambities heb ik eigenlijk? Ik denk dat ik ze vooral zoek in het opvoeden en groot brengen van onze 2 meiden. Het klinkt zakelijk, maar dat is een behoorlijk ambitieus project.
Nu ligt de uitdaging vooral in het spelen, leren, eten, drinken, vriendjes maken en wat er nog meer komt kijken bij het leven van een 2 en 5 jarige.
Maar de uitdaging zal zich in de loop van de tijd verschuiven naar begeleiden en ondersteunen. En loslaten, een woord dat ik gisteren al noemde en nu weer terug komt. Had ik het gisteren over het loslaten, om mezelf meer rust te geven.
Het loslaten, dat bij de meiden om de hoek komt kijken, geeft meer onrust. Want dat loslaten hoort erbij, steeds een stapje verder. En de ene keer gaat de gemakkelijker dan de andere keer. Zo vond ik de eerste keer dat Sterre naar de bso ging, veel spannender dan de eerste keer naar school. Bij dat laatste had ik meer het gevoel dat ik daar nog wat controle over had. Het is proces waarbij ik toch wel de ambitie heb dat ik er steeds beter mee om kan gaan.

En als dat loslaten goed gaat en de meiden een stuk zelfstandiger zijn, dan komen de ambities in mijn werk weer wat meer naar voren. Nu ben ik er vooral op gericht mijn werk goed te doen, en volgens mij lukt dat ook wel. Ik doe er in ieders geval mijn best voor!

Pin It on Pinterest