Internationale vrouwendag

Morgen is Barbie jarig, degene met het onmogelijke vrouwenlichaam en vandaag is het internationale vrouwendag. Een dag waar ik wat gemengde gevoelens bij heb, vooral wat betreft het onderwerp emancipatie. Barbie geeft geen goed beeld van de vrouw, maar doet emancipatie dat wel? Want als ik denk aan emancipatie, dan denk ik aan (financieel) onafhankelijke en zelfstandige vrouwen. Vrouwen die 40 uur of meer per week werken en druk bezig zijn met een carrière. Die alles 50/50 willen delen met de partner en niets in willen leveren. En als ik daar aan denk, dan word ik altijd opstandig, want dat is volgens mij niet waar het om gaat bij emancipatie. Voor mij is het dat je kunt kiezen, dat je ervoor kunt kiezen om te blijven werken of om thuis te blijven met de kinderen.

Ik ben nu niet financieel onafhankelijk. Zou ik dat willen, dan moet ik meer uren gaan werken en moeten onze kinderen vaker naar het kinderdagverblijf. Dat wil ik niet. Ik werk nu 2 dagen en dat is meer dan voldoende op dit moment. Ik geniet van de tijd met de meiden en zou dat allemaal voor geen goud willen missen. Dan ben ik maar financieel afhankelijk. Ik ga er (misschien wel heel naïef) vanuit dat Joris en ik altijd bij elkaar blijven en samen een goed inkomen hebben, dus ik maak me daar geen zorgen over.