Hier zijn ze dan, de laatste twee van mijn top 10. Allebei Britse bands, maar allebei uit een ander tijdperk. Ze mogen allebei niet in mijn lijstje ontbreken.
The Beatles – Here comes the sun
Oasis – Wonderwall
Zo, en nu ga ik stemmen!
Het is bijna 30 november, dus ik mag wel eens op gaan schieten met mijn top 10. Daarom nu deel 7 en 8. Twee nederlandstalige nummers. De eerste van Acda en de Munnik, 2 geweldige artiesten die ik toch al weer een hele tijd volg. Ze hebben pas weer een nieuwe cd uit en die is weer helemaal super. Maar dit nummer (Lopen tot de Zon komt) komt van de eerste cd en blijft toch echt één van mijn meest favoriete nummer.
De volgende uit mijn top 10 is Over de Muur van het Klein Orkest. Een band waar ik niets mee heb en waarvan ik helemaal niets weet. Ik ken alleen dit nummer en dat is iedere keer als ik het hoor kippenvel. Ik hoorde het laatst weer op de radio en dacht: ‘Ja mooi, die moet in mijn top 10.’ Dus hier is ie dan.
Het klinkt misschien een beetje luguber, maar dit nummer (Nothing Else Matters van Metallica) wil ik echt op mijn crematie laten spelen. Een geweldig mooi nummer en brengt me altijd weer terug naar het onbezorgde leven op de havo. Tja, en als je het dan kiest voor je eigen crematie, dan moet het toch zeker ook in mijn top 10!
Toch handig dat ik kan zien wat ik bijvoorbeeld een jaar geleden op mijn weblog heb geplaatst. Want vandaag werd ik door mijn ‘On this day…’ herinnert aan de artbag die ik ieder jaar aanschaf. En ik had er eigenlijk nog niets over gehoord, dus meteen maar even op de site van Stop Aids Now gekeken. Het goede nieuws, vanaf 1 december zijn ze weer te koop! Het slechte nieuws is dat het lijkt of er een stuk minder verkooppunten zijn. In ieders geval wel hier in Oisterwijk, want blijkbaar zijn ze alleen maar bij de Shell te verkrijgen. Maar dat zal me niet tegenhouden! En ik weet ook al welke ik wil, want deze vind ik wel erg leuk!
Vanavond om 21.45 uur begint het programma Die is de Mol. Volgens de site is het een soort introductiecursus voor beginnende Wie is de Mol-kijkers en voor de liefhebbers is het een kans om de mol al te doorgronden. Nou, een introductiecursur lijkt me voor mij niet van toepassing, aangezien ik Wie is de Mol al een aantal jaren kijk, al voor de komst van de bekende Nederlanders. En de mol wil ik nog niet doorgronden, want ik wil daar gaandeweg het ‘echte’ Wie is de Mol-programma achter komen.
Ik weet daarom ook niet zo goed wat ik er van moet denken. Is het een poging om het programma meer uit te melken of doen er deze keer zo’n (on)bekende Nederlanders mee dat die wel eerst een introductie nodig hebben? Als redelijk fanatiek volger van Wie is de Mol ga ik het wel kijken. Maar geen idee wat me te wachten staat en of het de moeite waard is.
Gisteren weer eens naar een cabaratvoorstelling geweest. Lekker dicht bij huis, namelijk naar de Tiliander. Daar kwam Leon van der Zanden, die ik eigenlijk alleen maar kende van de Olifantendoders op Omroep Brabant. Maar nu stond hij dus met zijn cabaretvoorstelling in ons cultuurcentrum.
En het was een hele leuke voorstelling. We hadden kaartjes voor rij 1, maar gelukkig kwam daar rij a, b en c nog voor, en die voorste rij heeft hij er volgens mij helemaal betrokken. Zoals wel meer mensen in de zaal. Maar niet op een vervelende manier. Nou ja, behalve dan voor degene die tijdens de voorstelling bedacht dat ze moest gaan plassen. Leon zat midden in zijn verhaal, toen er ineens iemand de zaal uitliep. Bij de wederhelft van de betreffende persoon ging hij toch maar even navragen, waarom ze de zaal uitliep. En toen ze weer terugkwam, lag de hele zaal dubbel, want hij was er zo oprecht verbaasd over. Ik had echt niet in haar schoenen willen staan, en hoe kom je er ook bij om te gaan plassen tijdens een voorstelling? Leon is er dan de rest van de show ook regelmatig nog op terug gekomen.
Maar goed, een geslaagde avond en mocht je de kans hebben om Leon van der Zanden te gaan zien, dan zou ik zeker gaan!
Powered by ScribeFire.
Afgelopen jaar is er veel discussie geweest over dit nummer, want zou het het officiële volkslied van Brabant worden? Nou ja, dat plan is, volgens mij, alweer van de baan. Maar ik blijf het een mooi nummer vinden, dat me ook nog eens regelmatig kippenvel bezorgt.
Dus ook in mijn top 10: Brabant van Guus Meeuwis
Powered by ScribeFire.
Vanochtend moest ik er ineens aan denken, To France van Mike Oldfield. Het ultieme vakantienummer. Tenminste voor mij dan. Ik krijg er echt een vakantiegevoel bij, heerlijk. Die mag dan toch eigenlijk niet ontbreken in mijn top 10.
Powered by ScribeFire.
Dit is toch ook wel een ‘uit mijn dak’-plaat. Come on Eileen van de Dexy’s Midnight Runners. Voor mij het ultieme jaren ’80 nummer. Lekkere Britse clip met foute tuinbroeken.
Powered by ScribeFire.
