
Sinds vrijdag ben ik een getrouwde vrouw. Wat klinkt dat toch officieel. Ik was altijd iemand die riep dat ik nooit wilde trouwen. Dat voegde toch niets toe. En nu drijf ik op een roze wolk. Het lijkt wel of je na het trouwen een verliefdheidsboost krijgt. Dat je de hele dag niet zonder elkaar kunt, je elkaar steeds aan kunt kijken en steeds even aan wilt raken. Het is zo raar, maar tegelijkertijd zo heerlijk. Het getrouwd zijn lijkt toch een extra verbondenheid te geven, iedereen weet nu dat wij echt bij elkaar horen. Daarom waarschijnlijk ook heb ik de hele vrijdag met een grote lach op mijn gezicht rond gelopen. Als ik de foto’s bekijk, zie ik ook steeds een heel gelukkig bruidspaar. Misschien wat arrogant om te zeggen, maar ik vond echt dat we er goed uit zagen. Een knap stel, hihi. Echt, ik zou die dag zo weer over doen. Maar dan natuurlijk wel weer met Joris.






Ik ben nooit helemaal tevreden, dus blijf ik zoeken. Alhoewel ik al een hele tijd Rexona gebruik, blijf ik het idee houden dat het beter kan. Want nog steeds heb ik die irritante witte strepen. En nog steeds is er soms het gevoel dat ik door mijn deo heen zweet.